พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต · วรรคที่ ๗
๖. เมฆิยเถรคาถา เล่ม ๒๖
Text layerBuddha’s wordsItems ๒๐๓ (Royal Thai)6/10 in วรรคที่ ๗4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต วรรคที่ ๗ เมฆิยเถรคาถา (Royal Thai Volume 26 · Mahachula Volume 26 · Mahamakut Volume 50 · Chaloem Phrakiat Volume 26)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 26, pp. 350–350
๖. เมฆิยเถรคาถา
สุภาษิตเกี่ยวกับการปฏิบัติตามคำสอน
นัยว่า ท่านพระเมฆิยเถรเถระได้ภาษิตคาถานี้ไว้อย่างนี้ว่า
{๒๐๓}[๖๖] พระมหาวีรเจ้าผู้ถึงฝั่งแห่งธรรมทั้งปวงได้สั่งสอนเรา เราฟังธรรมของพระองค์แล้ว ยินดีอยู่ในสำนักของพระองค์ เราได้บรรลุวิชชา ๓ เราได้ทำคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า เสร็จแล้ว
๗. เอกธัมมสวนิยเถรคาถา
สุภาษิตเกี่ยวกับการเผากิเลส
นัยว่า ท่านพระเอกธัมมสวนิยเถระได้ภาษิตคาถานี้ไว้อย่างนี้ว่า
{๒๐๔}[๖๗] กิเลสทั้งหลายเราเผาแล้ว ภพทั้งปวงเราก็ถอนขึ้นแล้ว ชาติสงสารของเราสิ้นไปแล้ว บัดนี้ภพใหม่ไม่มีต่อไปอีก
๘. เอกุทานิยเถรคาถา
สุภาษิตเกี่ยวกับผู้ไม่มีความโศก
นัยว่า ท่านพระเอกุทานิยเถระได้ภาษิตคาถานี้ไว้อย่างนี้ว่า
{๒๐๕}[๖๘] ความโศกทั้งหลายย่อมไม่มีแก่ภิกษผู้มีจิตมั่น ไม่ประมาท เป็นมุนี ศึกษาอยู่ในครรลองแห่งโมเนยยปฏิปทา ผู้คงที่ ผู้สงบระงับ มีสติทุกเมื่อ
End of ๖. เมฆิยเถรคาถา