๕. วิสาขปัญจาลีปุตตเถรคาถา เล่ม ๒๖

น อุกฺขิเป โน จ ปริกฺขิเป ปเร

น โอกฺขิเป ปารคตํ น เอรเย

น จตฺตวณฺณํ ปริสาสุ พฺยาหเร

อนุทฺธโต สมฺมิตภาณิ สุพฺพโต.

(พระธรรมกถึกประกอบด้วยองค์ ๕ เหล่านี้ คือ)

๑. ไม่พึงยกตน

๒. ไม่ข่มผู้อื่น

๓. ไม่พึงมองดูด้วยความเหยียดหยาม

๔. ไม่พึงกระทบกระทั่งท่านผู้ถึงฝั่งนิพพาน

๕. ไม่พึงกล่าวคุณความดีของตนในที่ชุมชน

ไม่ฟุ้งซ่าน กล่าวแต่พอประมาณ มีวัตรดีงาม

สุสุขุมนิปุณตฺถทสฺสินา

มติกุสเลน นิวาตวุตฺตินา

สํเสวิตวุทฺธสีลินา

นิพฺพานํ น หิ เตน ทุลฺลภนฺติ.

วิสาโข ปญฺจาลีปุตฺโต (๑) เถโร.

พระธรรมกถึกนั้นมักเห็นเนื้อความอันสุขุมและละเอียดยิ่งนัก

มีปัญญาเฉลียวฉลาด ประพฤติอ่อนน้อมถ่อมตนอยู่เสมอ

ปฏิบัติตามศีลของพระพุทธเจ้าเป็นอาจิณ

พึงได้นิพพานไม่ยากเลย