๕. วิสาขปัญจาลีปุตตเถรคาถา เล่ม ๒๖

๕ น อุกฺขิเป โน จ ปริกฺขิเป ปเร

น โอกฺขิเป ปารคตํ น เอรเย

น จตฺตวณฺณํ ปริสาสุ พฺยาหเร

อนุทฺธโต สมฺมิตภาณิ สุพฺพโต ฯ

สุสุขุมนิปุณตฺถทสฺสินา มติกุสเลน นิวาตวุตฺตินา

สํเสวิตพุทฺธสีลินา นิพฺพานํ น หิ เตน ทุลฺลภนฺติ ฯ

วิสาโข ปญฺจาลีปุตฺโต เถโร ฯ

๑ ยสฺสินฺทฺริยานีติปิ ปาโฐ ฯ

พระธรรมกถึกประกอบด้วยองค์ดังนี้ คือ ไม่พึงยกตน ๑ ไม่ข่มบุคคลเหล่าอื่น ๑ ไม่พึงกระทบกระทั่งบุคคลเหล่าอื่น ๑ ไม่กล่าวคุณความดีของตนในที่ชุมนุมชนเพื่อมุ่งลาภผล ๑ ไม่มีจิตฟุ้งซ่าน กล่าวแต่พอประมาณ มีวัตร ๑ ภิกษุผู้เป็นธรรมกถึก พึงเป็นผู้มีปกติเห็นเนื้อความอันสุขุมละเอียด มีปัญญาเฉลียวฉลาด ประพฤติอ่อนน้อม มีศีลตามเยี่ยง

อย่างของพระพุทธเจ้านั้น พึงได้นิพพานไม่ยากเลย.