๑๐. สิริมาเถรคาถา เล่ม ๒๖

ปเร จ นํ ปสํสนฺติ อตฺตา เจ อสมาหิโต

โมฆํ ปเร ปสํสนฺติ อตฺตา หิ อสมาหิโต.

ถ้าตนมีจิตไม่ตั้งมั่น

แม้ชนเหล่าอื่นจะสรรเสริญ

ชนเหล่าอื่นก็สรรเสริญเปล่า

เพราะตนมีจิตไม่ตั้งมั่น

ปเร จ นํ ครหนฺติ อตฺตา เจ สุสมาหิโต

โมฆํ ปเร ครหนฺติ อตฺตา หิ สุสมาหิโตติ.

สิริมา เถโร. วคฺโค ทุติโย. ตสฺสุทฺทานํ

จุนฺโท จ โชติทาโส จ เถโร เหรญฺญกานิ โย

โสมมิตฺโต สพฺพมิตฺโต กาโล ติสฺโส จ กิมฺพิโล

นนฺโท จ สิริมา เจว ทส เถรา มหิทฺธิกาติ.

ถ้าตนมีจิตตั้งมั่นดีแล้ว

แม้ชนเหล่าอื่นจะติเตียน

ชนเหล่าอื่นก็ติเตียนเปล่า

เพราะตนมีจิตตั้งมั่นดีแล้ว

ทุติยวรรค จบ

รวมเรื่องพระเถระที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. พระมหาจุนทเถระ ๒. พระโชติทาสเถระ

๓. พระเหรัญญิกานิเถระ ๔. พระโสมมิตตเถระ

๕. พระสัพพมิตตเถระ ๖. พระมหากาลเถระ

๗. พระติสสเถระ ๘. พระกิมพิลเถระ

๙. พระนันทเถระ ๑๐. พระสิริมเถระ