๕. วีตโสกเถรคาถา เล่ม ๒๖

๕ เกเส เม โอลิขิสฺสนฺติ กปฺปโก อุปสงฺกมิ

ตโต อาทาสมาทาย สรีรํ ปจฺจเวกฺขิสํ ฯ

ตุจฺโฉ กาโย อทิสฺสิตฺถ อนฺธกาเร ๑ ตโม พฺยคา ๒

สพฺเพ โจฬา สมุจฺฉินฺนา นตฺถิทานิ ปุนพฺภโวติ ฯ

วีตโสโก เถโร ฯ

๑ ม. ยุ. อพฺพหิตฺวาน ฯ ๒ โป. สุวณฺณมโย ฯ ม. ยุ. สุวณฺณโก ฯ ๓ สี.

ยุ. โสฬสปพฺเพโธ ฯ ๔ โป. ม. ยุ. อุพฺภมาหุ ฯ ๕ ยุ. สหสฺสกณฺฑุ สตเภณฺฑุ ฯ

ช่างกัลบกเข้ามาหาเราด้วยคิดว่า จักตัดผมของเรา เราจึงรับเอากระจกจากช่างกัลบกนั้นมาส่องดูร่างกาย ร่างกายของเรานี้ได้ปรากฏเป็นของเปล่า ความมืด คือ อวิชชาในกายอันเป็นต้นเหตุแห่งความมืดมน ได้หายหมดสิ้นไป กิเลสดุจผ้าขี้ริ้วทั้งปวงเราตัดขาดแล้ว บัดนี้ ภพใหม่มิได้มี.