พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต · วรรคที่ ๒
๑๐. อชิตเถรคาถา เล่ม ๒๖
Text layerBuddha’s wordsItems ๑๕๗ (Royal Thai)10/10 in วรรคที่ ๒4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต วรรคที่ ๒ อชิตเถรคาถา (Royal Thai Volume 26 · Mahachula Volume 26 · Mahamakut Volume 50 · Chaloem Phrakiat Volume 26)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 26, pp. 328–329
๑๐. อชิตเถรคาถา
สุภาษิตเกี่ยวกับความตาย
นัยว่า ท่านพระอชิตเถระได้ภาษิตคาถานี้ไว้อย่างนี้ว่า
{๑๕๗}[๒๐] เราไม่มีความกลัวตาย ไม่มีความอาลัยในชีวิต จักเป็นผู้มีสติสัมปชัญญะละทิ้งกายนี้ไป
จบ ทุติยวรรค
รวมพระเถระที่มีในวรรคนี้ คือ
๑. พระจูฬวัจฉเถระ ๒. พระมหาวัจฉเถระ
๓. พระวนวัจฉเถระ ๔. พระสีวกเถระ
๕. พระกุณฑธานเถระ ๖.พระเพลัฏฐสีสเถระ
๗. พระทาสกเถระ ๘. พระสิงคาลปิตาเถระ
๙. พระกุฬเถระ ๑๐. พระอชิตเถระ
๓. ตติยวรรค
๑. นิโครธเถรคาถา
สุภาษิตเกี่ยวกับทางดำเนินชีวิต
นัยว่า ท่านพระนิโครธเถระได้ภาษิตคาถานี้ไว้อย่างนี้ว่า
{๑๕๘}[๒๑] เราไม่กลัวภัย พระศาสดาของพวกเราเป็นผู้ฉลาด ในอมตธรรม ภัยดำรงอยู่ไม่ได้ที่ทางใด ภิกษุทั้งหลาย ย่อมไปตามทางนั้น
๒. จิตตกเถรคาถา
สุภาษิตเกี่ยวกับผู้เจริญฌาน
นัยว่า ท่านพระจิตตกเถระได้ภาษิตคาถานี้ไว้อย่างนี้ว่า
{๑๕๙}[๒๒] นกยูงทั้งหลายมีขนเขียว ขนคองาม หงอนงาม ส่งเสียงร้องกันอยู่ในป่าการวี นกยูงเหล่านั้นพากันส่งเสียงร้อง ในเวลามีลมหนาวเจือด้วยฝน ย่อมปลุกผู้เจริญฌาน ซึ่งหลับอยู่ให้ตื่นขึ้น
- ๑ภัย ในที่นี้หมายถึงชาติ (ความเกิด) และชรา (ความแก่) เป็นต้น (ขุ.เถร.อ. ๑/๑๑๗)
- ๒หมายถึงว่า ภัยคือชาติและชราเป็นต้นย่อมไม่ได้โอกาสในทางคือพระนิพพานใด ภิกษุทั้งหลาย ย่อมดำเนินไปสู่ทางคือพระนิพพานนั้นซึ่งชื่อว่าอภัยสถาน คือสถานที่อันไม่มีภัย (ขุ.เถร.อ. ๑/๑๑๗)
- ๓ป่าการวี อรรถกถาอฐิบายว่า ที่ต้นการัมพะ หรือป่าที่ชื่อว่าการัมภะ (ขุ.เถร.อ. ๑/๑๑๙)
End of ๑๐. อชิตเถรคาถา