พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา ทุกนิบาต · วรรคที่ ๒
๕. สัพพมิตตเถรคาถา เล่ม ๒๖
Text layerBuddha’s wordsItems ๒๗๒ (Royal Thai)5/10 in วรรคที่ ๒4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability
๕. สัพพมิตตเถรคาถา
สุภาษิตเกี่ยวกับคน
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา ทุกนิบาต วรรคที่ ๒ สัพพมิตตเถรคาถา (Royal Thai Volume 26 · Mahachula Volume 26 · Mahamakut Volume 51 · Chaloem Phrakiat Volume 26)
๕ ชโน ชนสฺมึ สมฺพนฺโธ ชนเมวสฺสิโต ชโน
ชโน ชเนน เหฐิยติ เหเฐติ จ ชโน ชนํ ฯ
โก หิ ตสฺส ชเนนตฺโถ ชเนน ชนิเตน วา
ชนํ โอหาย คจฺเฉยฺย ๑ เหฐยิตฺวา พหุํ ชนนฺติ ฯ
สพฺพมิตฺโต เถโร ฯ
๑ ม. ยุ. คจฺฉนฺ-ตํ ฯ
คนเกี่ยวข้องในคน คนยินดีกะคน คนถูกคนเบียดเบียน และคนเบียดเบียนคน ก็จักต้องการอะไรกับคนหรือกับสิ่งที่คนทำให้เกิดแล้วแก่คน
เล่า ควรละคนที่เบียดเบียนคนเป็นอันมากไปเสีย.
End of ๕. สัพพมิตตเถรคาถา