arnon.worldSign in

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต · วรรคที่ ๒

๒. มหาวัจฉเถรคาถา เล่ม ๒๖

Text layerBuddha’s wordsItems ๑๔๙ (Royal Thai)2/10 in วรรคที่ ๒4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability

_______

๒. มหาวจฺฉตฺเถรคาถา

๒. มหาวัจฉเถรคาถา

ภาษิตของพระมหาวัจฉเถระ

ทราบว่า ท่านพระมหาวัจฉเถระได้กล่าวคาถาไว้ดังนี้ว่า

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต วรรคที่ ๒ มหาวัจฉเถรคาถา (Royal Thai Volume 26 · Mahachula Volume 26 · Mahamakut Volume 50 · Chaloem Phrakiat Volume 26)

บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 26, pp. 261–261 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 26, pp. 307–307

บาลี (มหาจุฬาฯ)

ปญฺญาพลี สีลวตูปปนฺโน

สมาหิโต ฌานรโต สตีมา

ยทตฺถิยํ โภชนํ ภุญฺชมาโน

กงฺเขถ กาลํ อิธ วีตราโคติ.

มหาวจฺโฉ (๑) เถโร.

Footnotes (บาลี (มหาจุฬาฯ))
  1. 1สี. มหาควจฺโฉ
ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ภิกษุมีพลังปัญญา สมบูรณ์ด้วยศีลและข้อปฏิบัติ

มีจิตตั้งมั่น ยินดีในฌาน มีสติ

ฉันอาหารพออยู่ได้ ปราศจากราคะ

พึงรอเวลาเป็นที่ดับขันธปรินิพพานในพระศาสนานี้

Footnotes (ไทย (มหาจุฬาฯ ๒))
  1. 1ความกำหนัดในกามคุณ (ขุ.เถร.อ. ๑/๑๒/๘๖)

End of ๒. มหาวัจฉเถรคาถา