arnon.worldSign in

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต · วรรคที่ ๒

๑. จูฬวัจจฉเถรคาถา เล่ม ๒๖

Text layerBuddha’s wordsItems ๑๔๘ (Royal Thai)1/10 in วรรคที่ ๒4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability

_______

๒. ทุติยวคฺค

๑. จูฬวจฺฉตฺเถรคาถา

๒. ทุติยวรรค

หมวดที่ ๒

๑. จูฬวัจฉเถรคาถา

ภาษิตของพระจูฬวัจฉเถระ

ทราบว่า ท่านพระจูฬวัจฉเถระได้กล่าวคาถาไว้ดังนี้ว่า

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต วรรคที่ ๒ จูฬวัจจฉเถรคาถา (Royal Thai Volume 26 · Mahachula Volume 26 · Mahamakut Volume 50 · Chaloem Phrakiat Volume 26)

บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 26, pp. 261–261 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 26, pp. 307–307

บาลี (มหาจุฬาฯ)

ปาโมชฺชพหุโล ภิกฺขุ ธมฺเม พุทฺธปฺปเวทิเต

อธิคจฺเฉ ปทํ สนฺตํ สงฺขารูปสมํ สุขนฺติ.

จูฬวจฺโฉ (๑) เถโร.

Footnotes (บาลี (มหาจุฬาฯ))
  1. 1สี. จูลควจฺโฉ
ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ภิกษุที่มากด้วยความปราโมทย์ในธรรม

อันพระพุทธเจ้าทรงประกาศแล้ว

พึงบรรลุสันตบท อันเป็นธรรมเข้าไปสงบระงับสังขาร เป็นสุข

Footnotes (ไทย (มหาจุฬาฯ ๒))
  1. 1นิพพาน (ขุ.เถร.อ. ๑/๑๑/๘๔)

End of ๑. จูฬวัจจฉเถรคาถา