๑. มหาจุนทเถรคาถา เล่ม ๒๖

สุสฺสูสา สุตวฑฺฒนี สุตํ ปญฺญาย วฑฺฒนํ

ปญฺญาย อตฺถํ ชานาติ ญาโต อตฺโถ สุขาวโห.

การฟังด้วยดีเป็นเหตุให้การศึกษาเจริญ

การศึกษาเป็นเหตุให้ปัญญาเจริญ

บุคคลรู้ประโยชน์ได้ก็เพราะปัญญา

ประโยชน์ที่บุคคลรู้แล้วนำความสุขมาให้

เสเวถ ปนฺตานิ เสนาสนานิ

จเรยฺย สํโยชนวิปฺปโมกฺขํ

สเจ รตึ นาธิคจฺเฉยฺย ตตฺถ

สํเฆ วเส รกฺขิตตฺโต สติมาติ.

มหาจุนฺโท เถโร.

ภิกษุพึงใช้เสนาสนะที่สงัด

พึงประพฤติธรรมที่เป็นเหตุให้หลุดพ้นจากสังโยชน์

ถ้ายังไม่ประสบความยินดีในเสนาสนะที่สงัดและโมกขธรรมนั้น

ก็ควรเป็นผู้มีสติรักษาตนอยู่ในหมู่