arnon.worldSign in

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต · วรรคที่ ๑๒

๘. กิมพิลเถรคาถา เล่ม ๒๖

Text layerBuddha’s wordsItems ๒๕๕ (Royal Thai)8/10 in วรรคที่ ๑๒4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability

_______

๘. กิมฺพิลตฺเถรคาถา

๘. กิมพิลเถรคาถา

ภาษิตของพระกิมพิลเถระ

ทราบว่า ท่านพระกิมพิลเถระได้กล่าวคาถาไว้ดังนี้ว่า

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต วรรคที่ ๑๒ กิมพิลเถรคาถา (Royal Thai Volume 26 · Mahachula Volume 26 · Mahamakut Volume 50 · Chaloem Phrakiat Volume 26)

บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 26, pp. 287–287 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 26, pp. 346–346

บาลี (มหาจุฬาฯ)

อภิสตฺโตว นิปตติ วโย

รูปํ อญฺญมิว ตเถว สนฺตํ

ตสฺเสว สโต อวิปฺปวสโต

อญฺญสฺเสว สรามิ อตฺตานนฺติ.

กิมฺพิโล (๑) เถโร.

Footnotes (บาลี (มหาจุฬาฯ))
  1. 1ฉ.ม. กิมิโล
ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

วัยย่อมร่วงโรยไปเร็วนัก

รูปที่เป็นอยู่อย่างนั้นย่อมปรากฏแก่เรา เหมือนกับสิ่งอื่น ๆ

เราระลึกถึงร่างกายของเราผู้อยู่ไม่ปราศจากสติ

เหมือนกับร่างกายของผู้อื่น

End of ๘. กิมพิลเถรคาถา