๑. อังคณิกภารทวาชเถรคาถา เล่ม ๒๖

อโยนิสุทฺธิมเนฺวสํ อคฺคึ ปริจรึ วเน

สุทฺธิมคฺคํ อชานนฺโต อกาสึ อปรํ (๑) ตปํ.

เมื่อเราแสวงหาความบริสุทธิ์โดยอุบายไม่สมควร

จึงได้บำเรอไฟอยู่ในป่า

เราไม่รู้ทางอันบริสุทธิ์

จึงได้บำเพ็ญตบะอย่างอื่นอีก

ตํ สุเขน สุขํ ลทฺธํ ปสฺส ธมฺมสุธมฺมตํ

ติสฺโส วิชฺชา อนุปฺปตฺตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ.

ความสุขนั้นเราได้แล้วโดยง่าย

ขอท่านจงมองเห็นธรรมว่าเป็นธรรมดีงาม

เราบรรลุวิชชา ๓ ได้ทำตามคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าแล้ว

พฺรหฺมพนฺธุ ปุเร อาสึ อิทานิ โขมฺหิ พฺราหฺมโณ

เตวิชฺโช นฺหาตโก จมฺหิ โสตฺถิโย (๑) จมฺหิ เวทคูติ.

องฺคณิกภารทฺวาโช เถโร.

เมื่อก่อน เราได้เป็นเผ่าพันธ์แห่งพระพรหม

แต่บัดนี้ เราเป็นพราหมณ์ บรรลุวิชชา ๓

ล้างมลทินคือกิเลสได้แล้ว

และเป็นพราหมณ์จบไตรเพท