พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา · ติกนิบาต
๖. ขุชชโสภิตเถรคาถา เล่ม ๒๖
Text layerBuddha’s wordsItems ๓๑๒ (Royal Thai)6/16 in ติกนิบาต4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability
๖. ขุชชโสภิตเถรคาถา
สุภาษิตชี้ทางแห่งความสุข
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา ติกนิบาต ขุชชโสภิตเถรคาถา (Royal Thai Volume 26 · Mahachula Volume 26 · Mahamakut Volume 51 · Chaloem Phrakiat Volume 26)
๖ เย จิตฺตกถี พหุสฺสุตา สมณา ปาตลิปุตฺตวาสิโน
เตสญฺญตโรยมายุวา ทฺวาเร ติฏฺฐติ ขุชฺชโสภิโต ฯ
เย จิตฺตกถี พหุสฺสุตา สมณา ปาตลิปุตฺตวาสิโน
เตสญฺญตโรยมายุวา ทฺวาเร ติฏฺฐติ มาลุเตริโต ฯ
สุยุทฺเธน สุยิฏฺเฐน สงฺคามวิชเยน จ
พฺรหฺมจริยานุจิณฺเณน เอวายํ สุขเมธตีติ ฯ
ขุชฺชโสภิโต เถโร ฯ
๑ ม. ปนุทิสฺสานิ ฯ
สมณะเหล่าใดเป็นผู้กล่าวธรรมอันวิจิตร เป็นพหูสูต มีปกติอยู่ในเมืองปาฏลีบุตร ท่านขุชชโสภิตะซึ่งยืนอยู่ที่ประตูถ้ำนี้ เป็นสมณะผู้หนึ่งในจำนวนสมณะเหล่านั้น สมณะเหล่าใดเป็นผู้กล่าวธรรมวิจิตร เป็นพหูสูต มีปกติอยู่ในเมืองปาฏลีบุตร ท่านผู้มาด้วยกำลังฤทธิ์ดังลมพัดยืนอยู่ที่ประตูถ้ำนี้ ก็เป็นสมณะผู้หนึ่งในจำนวนสมณะเหล่านั้น ขุชชโสภิตภิกษุนี้ ได้รับความสุขด้วยการประกอบดี การบูชาดี การชนะ
สงคราม และการประพฤติพรหมจรรย์เนืองๆ.
End of ๖. ขุชชโสภิตเถรคาถา