๑๓. อภิภูตเถรคาถา เล่ม ๒๖

๑๓ สุณาถ ญาตโย สพฺเพ ยาวนฺเตตฺถ สมาคตา

ธมฺมํ โว เทสยิสฺสามิ ทุกฺขา ชาติ ปุนปฺปุนํ ฯ

อารภถ ๑ นิกฺขมถ ยุญฺชถ พุทฺธสาสเน

ธุนาถ มจฺจุโน เสนํ นฬาคารํว กุญฺชโร ฯ

โย อิมสฺมึ ธมฺมวินเย อปฺปมตฺโต วิเหสฺสติ

ปหาย ชาติสํสารํ ทุกฺขสฺสนฺตํ กริสฺสตีติ ฯ

อภิภูโต เถโร ฯ

ขอบรรดาญาติเท่าที่มาประชุมกัน ณ ที่นี้ทั้งหมดจงฟัง เราจักแสดงธรรมแก่ท่านทั้งหลาย การเกิดบ่อยๆ เป็นทุกข์ร่ำไป ท่านทั้งหลายจงปรารภความเพียร จงก้าวออกไป จงประกอบความเพียรในพระพุทธศาสนา จงกำจัดเสนาแห่งมัจจุราชเสีย เหมือนกุญชรหักไม้อ้อ ฉะนั้นผู้ใดจักเป็นผู้ไม่ประมาทอยู่ในธรรมวินัยนี้ ผู้นั้นจักละชาติสงสาร ทำที่

สุดแห่งทุกข์ได้.