พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา · ติกนิบาต
๒. ปัจจยเถรคาถา เล่ม ๒๖
Text layerBuddha’s wordsItems ๓๐๘ (Royal Thai)2/16 in ติกนิบาต4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability
๒. ปัจจยเถรคาถา
สุภาษิตชี้ผลการทำจริง
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา ติกนิบาต ปัจจยเถรคาถา (Royal Thai Volume 26 · Mahachula Volume 26 · Mahamakut Volume 51 · Chaloem Phrakiat Volume 26)
๒ ปญฺจาหาหํ ปพฺพชิโต เสกฺโข ๒ อปฺปตฺตมานโส
วิหารํ เม ปวิฏฺฐสฺส เจตโส ปณิธี อหู
นาสิสฺสํ น ปิวิสฺสามิ วิหารโต น นิกฺขเม
น ปิ ปสฺสํ นิปาเตสฺสํ ตณฺหาสลฺเล อนูหเต ฯ
ตสฺส เมวํ วิหรโต ปสฺส วิริยปรกฺกมํ
ติสฺโส วิชฺชา อนุปฺปตฺตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ
ปจฺจโย เถโร ฯ
เราบวชแล้วได้ ๕ วัน ยังเป็นเสขบุคคลอยู่ ยังไม่ได้บรรลุอรหัตความตั้งใจได้มีแล้วแก่เราผู้เข้าไปสู่วิหารว่า เมื่อเรายังถอนลูกศร คือตัณหาขึ้นไปไม่ได้ เราจักไม่กิน จักไม่ดื่ม จักไม่ออกไปจากวิหาร จักไม่เอนกายลงนอน เชิญท่านดูความเพียร ความบากบั่นของเราผู้ตั้งจิตอธิษฐาน ความเพียรอย่างมั่นคงอยู่อย่างนี้ วิชชา ๓ เราได้บรรลุแล้ว
เราทำกิจพระพุทธศาสนาสำเร็จแล้ว.
End of ๒. ปัจจยเถรคาถา