พุทธปกิรณกกัณฑ์ เล่ม ๓๓

อปริเมยฺเย อิโต กปฺเป จตุโร อาสุํ วินายกา

ตณฺหงฺกโร เมธงฺกโร อโถปิ สรณงฺกโร

ทีปงฺกโร จ สมฺพุทฺโธ เอกกปฺปมฺหิ เต ชินา ฯ

ทีปงฺกรสฺส อปเรน โกณฺฑญฺโญ ๑ นาม นายโก

เอโกว เอกกปฺปมฺหิ ตาเรสิ ชนตํ พหุํ ฯ

ทีปงฺกรสฺส ภควโต โกณฺฑญฺญสฺส จ สตฺถุโน

เอเตสํ อนฺตรา กปฺปา คณนาโต อสงฺเขยฺยา ฯ

โกณฺฑญฺญสฺส อปเรน มงฺคโล นาม นายโก

เตสํปิ อนฺตรา กปฺปา คณนาโต อสงฺเขยฺยา ๒ ฯ

มงฺคโล จ สุมโน จ เรวโต โสภิโต มุนิ

เตปิ พุทฺธา เอกกปฺเป จกฺขุมนฺโต ปภงฺกรา ฯ

โสภิตสฺส อปเรน อโนมทสฺสี มหามุนิ ๓

เตสํปิ อนฺตรา กปฺปา คณนาโต อสงฺเขยฺยา ฯ

อโนมทสฺสี ปทุโม นารโท จาปิ นายโก

เตปิ พุทฺธา เอกกปฺเป ตมนฺตกรณา ๔ มุนี ฯ

นารทสฺส อปเรน ปทุมุตฺตโร นาม นายโก

เอกกปฺปมฺหิ อุปฺปนฺโน ตาเรสิ ชนตํ พหุํ ฯ

นารทสฺส ภควโต ปทุมุตฺตรสฺส สตฺถุโน

เตสํปิ อนฺตรา กปฺปา คณนาโต อสงฺเขยฺยา ฯ

กปฺปสตสหสฺสมฺหิ เอโก อาสิ มหามุนิ

ปทุมุตฺตโร โลกวิทู อาหุตีนํ ปฏิคฺคโห ฯ

ตึสกปฺปสหสฺสมฺหิ ทุเว อาสึสุ ๑ นายกา

สุเมโธ จ สุชาโต จ โอรโต ปทุมุตฺตโร ฯ

อฏฺฐารสกปฺปสเต ตโย อาสึสุ นายกา

ปิยทสฺสี อตฺถทสฺสี ธมฺมทสฺสี จ นายกา ฯ

โอรโต ๒ จ สุชาตสฺส สมฺพุทฺธา ทิปทุตฺตมา

เอกกปฺปมฺหิ สมฺพุทฺธา ๓ โลเก อปฺปฏิปุคฺคลา ฯ

จตุนวุเต อิโต กปฺเป เอโก อาสิ มหามุนิ

สิทฺธตฺโถ โส โลกวิทู สลฺลกฺขโต ๔ อนุตฺตโร ฯ

เทฺวนวุเต อิโต กปฺเป ทุเว อาสึสุ นายกา

ติสฺโส ปุสฺโส จ สมฺพุทฺโธ ๕ อสโม อปฺปฏิปุคฺคโล ฯ

เอกนวุเต อิโต กปฺเป วิปสฺสี โลกนายโก

โสปิ พุทฺโธ การุณิโก สตฺเต โมเจสิ พนฺธนา ฯ

เอกตฺตึเส อิโต กปฺเป ทุเว อาสึสุ นายกา

สิขี จ เวสฺสภู เจว อสมา อปฺปฏิปุคฺคลา ฯ

อิมมฺหิ ภทฺทเก กปฺเป ตโย อาสึสุ นายกา

กุกฺกุสนฺโธ โกนาคมโน กสฺสโป จาปิ นายโก ฯ

อหเมตรหิ สมฺพุทฺโธ เมตฺเตยฺโย จาปิ เหสฺสติ

เอเตปิเม ปญฺจ พุทฺธา ธีรา โลกานุกมฺปกา ฯ

เอเตสํ ธมฺมราชูนํ อญฺเญสํ เนกโกฏินํ

อาจิกฺขิตฺวาน ตํ มคฺคํ นิพฺพุโต ๑ โส สสาวโกติ ฯ

พุทฺธปฺปกิณฺณกกณฺโฑ นิฏฺฐิโต ฯ

๑ ยุ. โกณฺฑญฺญสฺส นาม ฯ ๒ ม. อสงฺขิยา ฯ อิโต ปรํ อีทิสเมว ฯ

๓ ม. ยุ. มหายโส ฯ ๔ ม. ยุ. ...การกา ฯ

๑ ม. อาสุํ วินายกา ฯ อิโต ปรํ อีทิสเมว ฯ ๒ ยุ. โอรโส ฯ ๓ ม. ... เต พุทฺธา ฯ

๔ ม. สลฺลกตฺโต ฯ ยุ. สลฺลคตฺโต ฯ ๕ ม. ยุ. ... สมฺพุทฺธา อสมา อปฺปฏิปุคฺคลา ฯ

ในกัปอันประมาณมิได้แก่ภัทรกัปนี้ มีพระพุทธเจ้าผู้เป็นนายกชั้นพิเศษ ๔ พระองค์ คือ พระตัณหังกรสัมพุทธเจ้า ๑พระเมธังกรสัมพุทธเจ้า ๑ พระสรณังกรสัมพุทธเจ้า ๑ และพระทีปังกรสัมพุทธเจ้า ๑ ท่านเหล่านั้นเสด็จอุบัติในกัปเดียวกัน ต่อจากที่พระทีปังกรสัมพุทธเจ้า พระสัมพุทธเจ้าพระนามว่าโกณฑัญญะพระองค์เดียวเสด็จอุบัติกัปหนึ่ง ทรงช่วยให้หมู่ชนข้ามพ้นวัฏสงสารได้มากมาย ระหว่างพระผู้มีพระภาคทีปังกร และพระโกณฑัญญะบรมศาสดา เป็นอันตรกัป โดยจะคำนวณนับมิได้ ต่อจากพระโกณฑัญญะบรมศาสดา มีพระพุทธเจ้าพระนามว่ามังคละ แม้ระหว่างพระโกณฑัญญะและพระมังคละพุทธเจ้านั้น ก็เป็นอันตรกัป โดยจะคำนวณนับมิได้

พระพุทธเจ้าพระนามว่ามังคละ สุมนะ เรวตะ และโสภิตะ ผู้เป็นมุนี มีจักษุ มีพระรัศมีสว่างไสว แม้พระพุทธเจ้า ๔พระองค์นั้นก็เสด็จอุบัติขึ้นในกัปเดียว กันต่อจากพระโสภิตพุทธเจ้ามีพระมหามุนีพระนามว่าอโนมทัสสี แม้ระหว่างพระพุทธเจ้าพระนามว่าโสภิตะ และอโนมทัสสีนั้นก็เป็นอันตรกัป โดยจะคำนวณนับมิได้ พระพุทธเจ้าพระนามว่าอโนมทัสสี ปทุมะ และนารทะ ผู้เป็นมุนีกระทำที่สุดความมืด ก็เสด็จอุบัติขึ้นในกัปเดียว ต่อจากพระนารทสัมพุทธเจ้า มีพระพุทธเจ้าพระนามว่าปทุมุตระ เสด็จอุบัติในกัปหนึ่ง ทรงช่วยให้หมู่ชนข้ามพ้นวัฏสงสารได้มากมาย แม้ระหว่างพระผู้มีพระภาคนารทะและพระปทุมุตรศาสดานั้น ก็เป็นอันตรกัปโดยจะคำนวณนับมิได้ในแสนกัป

มีพระมหามุนีพระองค์เดียว คือพระปทุมุตระผู้รู้แจ้งโลก ผู้สมควรรับเครื่องบูชา ในสามหมื่นกัปต่อจากพระพุทธเจ้าพระนามว่าปทุมุตระ มีพระพุทธเจ้า ๒ พระองค์คือ พระสุเมธะและพระสุชาตะ ในพันแปดร้อยกัป (แต่กัปนี้) มีพระพุทธเจ้า ๓ พระองค์ คือ พระปิยทัสสี พระอัตถทัสสี และพระธรรมทัสสี ต่อจากพระสุชาตพุทธเจ้า พระสัมพุทธเจ้าผู้อุดมกว่าสัตว์ ผู้ไม่มีบุคคลเปรียบในโลก ๓ พระองค์นั้น เสด็จอุบัติในกัปเดียวกัน ในกัปที่ ๙๔ แต่ภัทรกัปนี้ มีพระมหามุนีพระองค์เดียวคือ พระสิทธัตถะ ผู้ทรงรู้แจ้งโลก ยอดเยี่ยมโดยมีบุญสิริ ในกัปที่ ๙๒ แต่ภัทรกัปนี้ มีพระสัมพุทธเจ้า ๒

พระองค์ คือพระติสสะและพระปุสสะ ผู้ไม่มีบุคคลเปรียบเสมอ ในกัปที่ ๙๑ แต่ภัทรกัปนี้มีพระพุทธเจ้าผู้เป็นนายกของโลก ผู้มีพระกรุณาพระนามว่าวิปัสสีทรงเปลื้องสัตว์ทั้งหลายจากเครื่องผูก ในกัปที่ ๓๑ แต่ภัทรกัปนี้ มีพระพุทธเจ้า ๒ พระองค์ คือพระสิขีและพระเวสสภู ผู้ไม่มีบุคคลเปรียบเสมอ ในภัทรกัปนี้ มีพระพุทธเจ้า ๓ พระองค์ คือ พระกุกกุสันธะ พระโกนาคมนะ และพระกัสสปะ บัดนี้เราเป็นพระสัมพุทธเจ้าและจักมีพระเมตไตรย์สัมพุทธเจ้า แม้พระพุทธเจ้า ๕พระองค์นี้ ก็เป็นนักปราชญ์ อนุเคราะห์โลก บรรดาพระพุทธเจ้าผู้เป็นธรรมราชาเหล่านี้ พระเมตไตรย์สัมพุทธเจ้าจักตรัสบอกมรรคานั้นแก่ผู้อื่นหลายโกฏิ แล้วจักเสด็จนิพพานพร้อมด้วยพระสาวกฉะนี้แล.

จบพุทธปกิรณกกัณฑ์.