พุทธปกิรณกกัณฑ์ เล่ม ๓๓

ในกัปอันประมาณมิได้นับจากภัทรกัปนี้ไป

ได้มีพระพุทธเจ้าทรงเป็นผู้นำวิเศษ ๔ พระองค์

คือพระตัณหังกรสัมมาสัมพุทธเจ้า ๑

พระเมธังกรสัมมาสัมพุทธเจ้า ๑

พระสรณังกรสัมมาสัมพุทธเจ้า ๑

และพระทีปังกรสัมมาสัมพุทธเจ้า ๑

พระชินเจ้าเหล่านั้น เสด็จอุบัติขึ้นในกัปเดียวกัน

สมัยต่อจากพระทีปังกรสัมมาสัมพุทธเจ้า

ได้มีพระสัมมาสัมพุทธเจ้าพระะนามว่าโกณฑัญญะ

ทรงเป็นผู้นำพระองค์เดียวเสด็จอุบัติขึ้นในกัปหนึ่ง

ทรงช่วยหมู่ชนให้ข้ามพ้นได้เป็นจำนวนมาก

อันตรกัปของพระผู้มีพระภาคทีปังกร

กับพระศาสดาพระนามว่าโกณฑัญญะ จะคำนวณนับมิได้

สมัยต่อจากพระพุทธเจ้าพระนามว่าโกณฑัญญะ

ได้มีพระพุทธเจ้าพระนามว่ามังคละ ทรงเป็นผู้นำ

แม้อันตรกัปของพระโกณฑัญญะกับพระมังคลพุทธเจ้านั้น

จะคำนวณนับมิได้

พระพุทธเจ้า ๔ พระองค์ คือ พระนามว่ามังคละ ๑

พระนามว่าสุมนะ ๑ พระนามว่าเรวตะ ๑ พระนามว่าโสภิตะ ๑

ผู้เป็นมุนี ผู้มีพระจักษุ มีพระรัศมีสว่างไสว

ก็เสด็จอุบัติขึ้นในกัปเดียวกัน

สมัยต่อจากพระพุทธเจ้าพระนามว่าโสภิตะ

ได้มีพระมหามุนีพระนามว่าอโนมทัสสี

แม้อันตรกัปของพระพุทธเจ้าพระนามว่าโสภิตะ

กับพระพุทธเจ้าพระนามว่าอโนมทัสสี จะคำนวณนับมิได้

พระพุทธเจ้าทั้งหลาย คือ พระนามว่าอโนมทัสสี ๑

พระนามว่าปทุมะ ๑ พระนามว่านารทะ ๑ ผู้ทรงเป็นผู้นำ

ผู้เป็นมุนี ทำที่สุดความมืดได้แม้เหล่านั้น

ก็เสด็จอุบัติขึ้นในกัปเดียวกัน

สมัยต่อจากพระนารทสัมมาสัมพุทธเจ้า

ได้มีพระพุทธเจ้าพระนามว่าปทุมุตตระ ทรงเป็นผู้นำ

เสด็จอุบัติขึ้นในกัปหนึ่ง ทรงช่วยหมู่ชนให้ข้ามพ้นได้เป็นจำนวนมาก

แม้อันตรกัปของพระผู้มีพระภาคพระนามว่านารทะ

กับพระศาสดาพระนามว่าปทุมุตตระ จะคำนวณนับมิได้

ในกัปที่ ๑๐๐,๐๐๐ (นับจากกัปนี้ไป)

มีพระมหามุนีพระองค์เดียว

คือพระปทุมุตตระ ผู้ทรงรู้แจ้งโลก ผู้สมควรรับเครื่องบูชา

ในกัปที่ ๓๐,๐๐๐ (นับจากกัปนี้ไป)

ต่อจากพระพุทธเจ้าพระนามว่าปทุมุตตระ

ได้มีพระพุทธเจ้าทรงเป็นผู้นำ ๒ พระองค์

คือพระสุเมธะและพระสุชาตะ

ในกัปที่ ๑,๘๐๐ (นับจากกัปนี้ไป)

ได้มีพระพุทธเจ้าทรงเป็นผู้นำ ๓ พระองค์

คือพระปิยทัสสี ๑ พระอัตถทัสสี ๑

พระธัมมทัสสี ๑ ล้วนเป็นผู้นำ

ต่อจากพระพุทธเจ้าพระนามว่าสุชาตะ

ได้มีพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ผู้สูงสุดแห่งเทวดาและมนุษย์

พระสัมมาสัมพุทธเจ้าเหล่านั้นผู้ไม่มีบุคคลเปรียบได้ในโลก

เสด็จอุบัติขึ้นในกัปเดียวกัน

ในกัปที่ ๙๔ นับจากกัปนี้ไป

ได้มีพระมหามุนีพระองค์เดียวคือพระสิทธัตถะ

ผู้ทรงรู้แจ้งโลก ทรงเป็นดังศัลยแพทย์ผู้ยอดเยี่ยม

ในกัปที่ ๙๒ นับจากกัปนี้ไป

มีพระสัมมาสัมพุทธเจ้าผู้ทรงเป็นผู้นำ ๒ พระองค์

คือพระติสสะ ๑ พระปุสสะ ๑

ผู้ไม่มีบุคคลเสมอ ไม่มีบุคคลเปรียบ

ในกัปที่ ๙๑ นับจากกัปนี้ไป

มีพระพุทธเจ้าทรงนามว่าวิปัสสี ทรงเป็นผู้นำสัตว์โลก

พระพุทธเจ้าพระองค์นั้นทรงมีพระกรุณา

ทรงเปลื้องสัตว์ทั้งหลายจากเครื่องพันธนาการ

ในกัปที่ ๓๑ นับจากกัปนี้ไป

ได้มีพระพุทธเจ้าทรงเป็นผู้นำ ๒ พระองค์

คือพระสิขี ๑ พระเวสสภู ๑

ผู้ไม่มีบุคคลเสมอ ไม่มีบุคคลเปรียบ

ในภัทรกัปนี้ได้มีพระพุทธเจ้าผู้ทรงเป็นผู้นำ ๓ พระองค์

คือพระกกุสันธะ ๑ พระโกนาคมนะ ๑

พระกัสสปะ ผู้ทรงเป็นผู้นำ ๑

บัดนี้ เราเป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้า

และพระสัมมาสัมพุทธเจ้าพระนามว่าเมตไตรยจักมี(ในอนาคต)

แม้พระพุทธเจ้า ๕ พระองค์ ก็ทรงเป็นนักปราชญ์อนุเคราะห์สัตว์โลก

บรรดาพระพุทธเจ้า ผู้ทรงเป็นพระธรรมราชาเหล่านั้น

พระสัมมาสัมพุทธเจ้าเหล่านั้นพร้อมด้วยสาวก

จักตรัสบอกมรรคนั้นแก่ผู้อื่นหลายโกฏิ

แล้วจักเสด็จดับขันธปรินิพพาน ฉะนี้แล

พุทธปกิณณกกัณฑ์ที่ ๒๖ จบ