รัตนะจงกรมกัณฑ์ เล่ม ๓๓

พฺรหฺมา จ โลกาธิปตี สมหฺปติ ๑

กตญฺชลี อนธิวรํ อยาจถ

สนฺตีธ สตฺตา อปฺปรชกฺขชาติกา

เทเสหิ ธมฺมํ อนุกมฺปิมํ ปชนฺติ ฯ

๒ [ภควา โลกาธิปตี นรุตฺตโม

กตญฺชลีพฺรหฺมคเณหิ ยาจิโต

สนฺตีธ ธีราปฺปรชกฺขชาติกา

เทเสตุ ธมฺมํ อนุกมฺปิมํ ปชํ ฯ

เทเสตุ สุคโต ธมฺมํ เทเสตุ อมตํปทํ

โลกานมนุกมฺปาย ธมฺมํ เทเสตุ นายก] ฯ

สมฺปนฺนวิชฺชาจรณสฺส ตาทิโน

ชุตินฺธรสฺสนฺติมเทหธาริโน

ตถาคตสฺสปฺปฏิปุคฺคลสฺส

อุปฺปชฺชิ การุญฺญตา สพฺพสตฺเต ฯ

๑ [ตํ สุตฺวา ภควา สตฺถา อิทํ วจนมพฺรวิ]

อปารุตา เต อมตสฺส ทฺวารา

เย โสตวนฺโต ปมุญฺจนฺตุ สทฺธํ

วิหึสสญฺญี ปคุณํ น ภาสึ

ธมฺมํ ปณีตํ มนุเชสุ พฺรเหฺมติ ฯ

๒ [ภควา ตสฺมึ สมเย เวเนยฺยานํนุกมฺปโก

อชปาลนิโคฺรธทุมา ปายาสิ มุนิปุงฺคโว ฯ

อนุกฺกเมน คมเนน พาราณสิมุปาคมิ

ตสฺมึ หิ ปลฺลงฺกวเร นิสีทิ ภควา ตทา ฯ

ปญฺจนฺนํ วคฺคิยานญฺจ ธมฺมจกฺกปฺปวตฺตยิ

ทุกฺขํ ทุกฺขสมุปฺปาทํ นิโรธํ มคฺคมุตฺตมํ ฯ

ปวตฺตยิ ตํ ภควา อิสี เต ปญฺจวคฺคิยา

อฏฺฐารสโกฏิ ตทา พฺรหฺมเทวคณา สห ฯ

ปฐมสฺมึ สนฺนิปาเต ธมฺมาภิสมยา ลภุ

โกณฺฑญฺโญ ภทฺทิโย วปฺโป มหานาโม จ อสฺสชิ ฯ

วินีตา เตน ปเรน สพฺเพปิ อนุปุพฺพโส

อฏฺฐารสโกฏิ ตทา พฺรหฺมเทวคณา สห ฯ

ปฐมสฺมึ สนฺนิปาเต โสตาปตฺติผลํ ตทา

อนุกฺกเมน คมเนน ราชคหมุปาคมิ ฯ

เวฬุวนมหาวิหาเร วิหาสิ มุนิปุงฺคโว

ตํ สุตฺวา พิมฺพิสาโร จ ภควนฺตมุปสงฺกมิ ฯ

เอกาทสนหุเตเนว ปริวารา มหา อหุ

ทีปคนฺธธูปมาลาทีนิ ภควนฺตมภิปูชยิ ฯ

ตสฺมึ สมาคเมเยว กามาทีนว เทสยิ

เทสนาปริโยสาเน ราชานมฺปมุขํ ตทา ฯ

จตุราสีติสหสฺสานํ ธมฺมาภิสมโย อหุ

ตํ สุตฺวาน ปิตา ราชา [๑] นว ทูตานิ เปสยิ ฯ

นวสหสฺสปริวาเรหิ ปพฺพชฺชํ ยาจเต มุนึ

นวสหสฺสปริวารา อรหตฺตมุปาคมม ฯ

กาฬุทายิ ปริโยสาเน ภิกฺขุเวสํ คเหตฺวา โส

สหสฺสปริวาเรหิ ภควนฺตํ นิมนฺตยิ ฯ

นิมนฺตมธิวาเสตฺวา มหามคฺคํ ปฏิปชฺชติ

วีสติสหสฺสภิกฺขูหิ ปายาสิ สกฺยปุงฺคโว ฯ

อนุกฺกเมน คมเนน กปิลวตฺถุมุปาคมิ

โรหิณิยา นทีตีเร ปาฏิหารมกาสิ โส ฯ

ตสฺมึ ปลฺลงฺกมชฺฌมฺหิ นิสีทิ สกฺยปุงฺคโว

มหาเวสฺสนฺตรธมฺมํ เทเสตฺวา ภควา ปิตุ

จตุราสีติสหสฺสานํ ธมฺมาภิสมโย อหุ] ฯ

น เหเต ๑ ชานนฺติ สเทวมนุสฺสา ๒

พุทฺโธ อยํ กีทิสโก นรุตฺตโม

อิทฺธิพลํ ปญฺญาพลญฺจ กีทิสํ

พุทฺธพลํ โลกหิตสฺส กีทิสํ ฯ

น เหเต ๓ ชานนฺติ สเทวมนุสฺสา ๔

พุทฺโธ อยํ อีทิสโก นรุตฺตโม

อิทฺธิพลํ ปญฺญาพลญฺจ อีทิสํ ๕

พุทฺธพลํ โลกหิตสฺส อีทิสํ ๖

หนฺทาหํ ทสฺสยิสฺสามิ พุทฺธพลํ อนุตฺตรํ

จงฺกมํ มาปยิสฺสามิ นเภ รตนมณฺฑิตํ ฯ

ภุมฺมา มหาราชิกา ตาวตึสา

ยามา จ เทวา ตุสิตา จ นิมฺมิตา

ปรนิมฺมิตา เยปิจ พฺรหฺมกายิกา

อานนฺทิตา วิปุลมกํสุ โฆสํ ฯ

โอภาสิตา จ ปฐวี สเทวกา

ปุถู จ โลกนฺตริกา อสํวุตา

ตโม จ ติพฺโพ วิหโต ตทา อหุ

ทิสฺวาน อจฺเฉรกปาฏิหีรํ ฯ

สเทวคนฺธพฺพมนุสฺสรกฺขเส

อาภา อุฬารา วิปุลา อชายถ

อิมสฺมึ โลเก ปรสฺมึ จูภเย

อโธปิ อุทฺธํ ติริยญฺจ วิตฺถตํ ฯ

สตฺตุตฺตโม อนธิวโร วินายโก

สตฺถา อหุ เทว มนุสฺส ปูชิโต

มหานุภาโว สต ปุญฺญ ลกฺขโณ

ทสฺเสสิ อจฺเฉรกปาฏิหีริยํ ฯ

๑ [ตสฺมึ สมาคเม สตฺถา อพฺภุคฺคนฺตฺวา นเภ ตเล

สิเนรุปพฺพตํ รมฺมํ จงฺกมํ มาปยี ชิโน ฯ

ทสสหสฺสิโลกธาตุเทวตา ชินสนฺติเก

ตถาคตํ นมสฺสิตฺวา พุทฺธปูชํ กรึสุ เต] ฯ

โส ยาจิโต เทววเรน จกฺขุมา

อตฺถํ สเมกฺขิตฺวา ตทา นรุตฺตโม

จงฺกมํ มาปยิ โลกนายโก

สุนิฏฺฐิตํ สพฺพรตนนิมฺมิตํ ฯ

อิทฺธิ จ อาเทสนานุสาสนี

ติปาฏิหีเร ภควา วสี อหุ

จงฺกมํ มาปยิ โลกนายโก

สุนิฏฺฐิตํ สพฺพรตนนิมฺมิตํ ฯ

ทสสหสฺสิโลกธาตุยา สิเนรุปพฺพตุตฺตเม ถมฺเภว

ทสฺเสสิ ปฏิปาฏิยา จงฺกเม รตนามเย ฯ

ทสสหสฺสํ ๑ อติกฺกมฺม จงฺกมํ มาปยี ชิโน

สพฺพโสวณฺณมยา ปสฺเส จงฺกเม รตนามเย ฯ

ตุลาสงฺฆาฏานุวตฺตา ๒ โสวณฺณผลกตฺถกา

เวทิกา สพฺพโสวณฺณา ทุภโต ปสฺเสสุ นิมฺมิตา ฯ

มณิมุตฺตาวาลุกากิณฺโณ นิมฺมิโต รตนามโย

โอภาเสติ ทิสา สพฺพา สตรํสีว อุคฺคโต ฯ

ตสฺมึ จงฺกมเน ธีโร ทฺวตฺตึสวรลกฺขโณ

วิโรจมาโน สมฺพุทฺโธ จงฺกเม จงฺกมี ชิโน ฯ

ทิพฺพํ มนฺทารวํ ปุปฺผํ ปทุมํ ปาริฉตฺตกํ

จงฺกมเน โอกิรนฺติ สพฺเพ เทวา สมาคตา ฯ

ปสฺสนฺติ ตํ เทวสงฺฆา ทสสหสฺสี สมาคตา

นมสฺสมานา นิปตนฺติ ตุฏฺฐหฏฺฐา ปโมทิตา ฯ

ตาวตึสา จ ยามา จ ตุสิตา จาปิ เทวตา

นิมฺมานรติโน เทวา เย เทวา วสวตฺติโน

อุทคฺคจิตฺตา สุมนา ปสฺสนฺติ โลกนายกํ ฯ

สเทวคนฺธพฺพมนุสฺสรกฺขสา

นาคา สุปณฺณา อถวาปิ กินฺนรา

ปสฺสนฺติ ตํ โลกหิตานุกมฺปกํ

นเภว อจฺจุคฺคตจนฺทมณฺฑลํ ฯ

อาภสฺสรา สุภกิณฺหา เวหปฺผลา อกนิฏฺฐา จ

สุสุทฺธสุกฺก วตฺถวสนา ติฏฺฐนฺติ ปญฺชลีกตา ฯ

มุญฺจนฺติ ปุปฺผํ ปน ปญฺจวณฺณิกํ

มนฺทารวํ ๑ จนฺทนจุณฺณมิสฺสกํ ๒

ภมนฺติ เจลานิ จ อมฺพเร ตทา

อโห ชิโน โลกหิตานุกมฺปโก ฯ

ตุวํ สตฺถา จ เกตุ จ ธโช ยูโป จ ปาณินํ

ปรายโน ปติฏฺฐา จ ทีโป จ ทิปทุตฺตโม ฯ

ทสสหสฺสิโลกธาตุยา เทวตาโย มหิทฺธิกา

ปริวาเรตฺวา นมสฺสนฺติ ตุฏฺฐหฏฺฐา ปโมทิตา ฯ

เทวตา เทวกญฺญา จ ปสนฺนา ตุฏฺฐมานสา

ปญฺจวณฺณิกปุปฺเผหิ ปูชยนฺติ นราสภํ ฯ

ปสฺสนฺติ ตํ เทวสงฺฆา ปสนฺนา ตุฏฺฐมานสา

ปญฺจวณฺณิกปุปฺเผหิ ปูชยนฺติ นราสภํ ฯ

อโห อจฺฉริยํ โลเก อพฺภูตํ โลมหํสนํ

น เมทิสํ ภูตปุพฺพํ อจฺเฉรํ โลมหํสนํ ฯ

สกสกมฺหิ ภวเน นิสีทิตฺวาน เทวตา

หสนฺติ ตา มหาหสิตํ ทิสฺวานจฺเฉรกํ นเภ ฯ

อากาสฏฺฐา จ ภุมฺมฏฺฐา ติโณสธินิวาสิโน ๓

กตญฺชลี นมสฺสนฺติ ตุฏฺฐหฏฺฐา ปโมทิตา ฯ

เยปิ ทีฆายุกา นาคา ปุญฺญวนฺโต มหิทฺธิกา

ปโมทิตา นมสฺสนฺติ ปูชยนฺติ นรุตฺตมํ ฯ

สงฺคีติโย ปวตฺตนฺติ อมฺพเร อนิลญฺชเส

จมฺมนทฺธานิ วาเทนฺติ ทิสฺวานจฺเฉรกํ นเภ ฯ

สงฺขา จ ปณวา เจว อโถปิ เทณฺฑิมา พหู

อนฺตลิกฺขสฺมึ วชฺชยนฺติ ทิสฺวานจฺเฉรกํ นเภ ฯ

อพฺภูโต วต โน อชฺช อุปฺปชฺชิ โลมหํสโน

ธุวมตฺถสิทฺธึ ลภาม ขโณ โน ปฏิปาฏิโต ฯ

พุทฺโธติ เตสํ สุตฺวาน ปีติ อุปฺปชฺชิ ตาวเท

พุทฺโธ พุทฺโธติ กถยนฺตา ติฏฺฐนฺติ ปญฺชลีกตา ฯ

หิงฺการํ ๑ สาธุการญฺจ อุกฺกุฏฺฐิสมฺปนาทนํ ๒

ปชา จ วิวิธา คคเน วตฺตนฺติ ปญฺชลีกตา ฯ

คายนฺติ เสเฬนฺติ จ วาทยนฺติ จ

ภุชานิปฺโผเฏนฺติ ๓ จ นจฺจยนฺติ จ

มุญฺจนฺติ ปุปฺผํ ปน ปญฺจวณฺณิกํ

มนฺทารวํ จนฺทนจุณฺณมิสฺสกํ ฯ

ยถา ตุยฺหํ มหาวีร ปาเทสุ จกฺกลกฺขณํ

ธชํ วชิรปฏากํ วฑฺฒมานงฺกุสาปิตํ ฯ

รูเป สีเล สมาธิมฺหิ ปญฺญาย จ อสาทิโส

วิมุตฺติยา อสมสโม ธมฺมจกฺกปฺปวตฺตเน ฯ

ทสนาคพลํ กาเย ตุยฺหํ ปากติกํ พลํ

อิทฺธิพเลน อสโม ธมฺมจกฺกปฺปวตฺตเน ฯ

เอวํ สพฺพคุณูเปตํ สพฺพงฺค สมุปาคตํ

มหามุนึ การุณิกํ โลกนาถํ นมสฺสถ ฯ

อภิวาทนํ โถมนญฺจ วนฺทนญฺจ ปสํสนํ

นมสฺสนญฺจ ปูชญฺจ สพฺพํ อรหสี ตุวํ ฯ

เย เกจิ โลเก วนฺทเนยฺยา วนฺทนํ อรหนฺติ เย

สพฺพเสฏฺโฐ มหาวีร สทิโส เต น วิชฺชติ ฯ

สารีปุตฺโต มหาปญฺโญ สมาธิชฺฌานโกวิโท

คิชฺฌกูเฏ ฐิโตเยว ปสฺสติ โลกนายกํ ฯ

สุผุลฺลํ สาลราชํว จนฺทํว คคเน ยถา

มชฺฌนฺติเกว สุริยํ โอโลเกติ นราสภํ ฯ

ชลนฺตํ ทีปรุกฺขํว ตรุณสุริยํว อุคฺคตํ

พฺยามปฺปภานุรญฺชิตํ ปสฺสติ โลกนายกํ ฯ

ปญฺจนฺนํ ภิกฺขุสตานํ กตกิจฺจาน ตาทินํ

ขีณาสวานํ วิมลานํ ขเณน สนฺนิปาตยิ ฯ

โลกปฺปสาทนํ นาม ปาฏิหีรํ นิทสฺสยิ

อเมฺหปิ ตตฺถ คนฺตฺวาน วนฺทิสฺสาม มยํ ชินํ ฯ

เอถ สพฺเพ คมิสฺสาม ปุจฺฉิสฺสาม มยํ ชินํ

กงฺขํ วิโนทยิสฺสาม ปสฺสิตฺวา โลกนายกํ ฯ

สาธูติ เต ปฏิสฺสุตฺวา นิปกา สํวุตินฺทฺริยา

ปตฺตจีวรมาทาย ตรมานา อุปาคมม ฯ

ขีณาสเวหิ วิมเลหิ ทนฺเตหิ อุตฺตเม ทเม

สารีปุตฺโต มหาปญฺโญ อิทฺธิยา อุปสงฺกมิ ฯ

เตหิ ภิกฺขูหิ ปริวุโต สารีปุตฺโต มหาคณี

ลิฬนฺโต ๑ เทโวว คคเน อิทฺธิยา อุปสงฺกมิ ฯ

อุกฺกาสิตญฺจ ขิปิตญฺจ อชฺฌุเปกฺขิตฺวาน สุพฺพตา

สคารวา สปฺปติสฺสา สมฺพุทฺธํ อุปสงฺกมม ฯ

อุปสงฺกมิตฺวา ปสฺสนฺติ สยมฺภุํ โลกนายกํ

นเภ อจฺจุคฺคตํ วีรํ จนฺทํว คคเน ยถา ฯ

ชลนฺตํ ทีปรุกฺขํว วิชฺชุว คคเน ยถา

มชฺฌนฺติเกว สุริยํ ปสฺสนฺติ โลกนายกํ ฯ

ปญฺจภิกฺขุสตา สพฺเพ ปสฺสนฺติ โลกนายกํ

รหทมิว วิปฺปสนฺนํ สุผุลฺลํ ปทุมํ ยถา ฯ

อญฺชลึ ปคฺคเหตฺวาน ตุฏฺฐหฏฺฐา ปโมทิตา

นมสฺสมานา นิปตนฺติ สตฺถุโน จกฺกลกฺขเณ ฯ

สารีปุตฺโต มหาปญฺโญ โกรณฺฑสมสาทิโส

สมาธิชฺฌานกุสโล วนฺทติ โลกนายกํ ฯ

คชฺชิโต กาลเมโฆว นีลุปฺปลสมสาทิโส

อิทฺธิพเลน อสโม โมคฺคลฺลาโน มหิทฺธิโก ฯ

มหากสฺสปเถโรปิ อุคฺคตกนกสนฺนิโภ

ธูตคุเณ อคฺคนิกฺขิตฺโต โถมิโต สตฺถุวณฺณิโต ฯ

ทิพฺพจกฺขูน โย อคฺโค อนุรุทฺโธ มหาคณี

ญาติเสฏฺโฐ ภควโต อวิทูเรว ติฏฺฐติ ฯ

อาปตฺติอนาปตฺติยา สเตกิจฺฉาย โกวิโท

วินเย อคฺคนิกฺขิตฺโต อุปาลิ สตฺถุวณฺณิโต ฯ

สุขุมนิปุณตฺถปฏิวิทฺโธ กถิกานํ ปวโร คณี

อิสิ มนฺตานิยา ปุตฺโต ปุณฺโณ นามาติ วิสฺสุโต ฯ

เอเตสํ จิตฺตมญฺญาย โอปมฺมกุสโล มุนิ

กงฺขจฺเฉโท มหาวีโร กเถสิ อตฺตโน คุณํ ฯ

จตฺตาโร เต อสงฺเขยฺยา โกฏิ เยสํ น นายติ

สตฺตกาโย จ อากาโส จกฺกวาฬา อนนฺตกา

พุทฺธญาณํ อปฺปเมยฺยํ น สกฺกา เอเต วิชานิตุํ ฯ

กิเมตํ อจฺฉริยํ โลเก ยํ เม อิทฺธิวิกุพฺพนํ

อญฺเญ พหู อจฺฉริยา อพฺภูตา โลมหํสนา ฯ

ยทาหํ ตุสิเต กาเย สนฺตุสิโต นามหํ ตทา

ทสสหสฺสี สมาคมฺม ยาจนฺติ อญฺชลี มมํ ฯ

กาโลยํ เต มหาวีร อุปฺปชฺช มาตุกุจฺฉิยํ

สเทวกํ ตารยนฺโต พุชฺฌสฺสุ อมตํปทํ ฯ

ตุสิตา กายา จวิตฺวาน ยทา โอกฺกมิ กุจฺฉิยํ

ทสสหสฺสี โลกธาตุ กมฺปติ ๑ ธรณี ตทา ฯ

ยทาหํ มาตุกุจฺฉิโต สมฺปชาโนว นิกฺขมึ

สาธุการํ ปวตฺตนฺติ ทสสหสฺสี ปกมฺปถ ฯ

โอกฺกนฺติ เม สโม นตฺถิ ชาติโต อภินิกฺขเม

สมฺโพธิยํ อหํ เสฏฺโฐ ธมฺมจกฺกปฺปวตฺตเน ฯ๚

อโห อจฺฉริยํ โลเก พุทฺธานํ คุณมหนฺตตา

ทสสหสฺสี โลกธาตุ ฉปฺปการํ ปกมฺปถ

โอภาโส จ มหา อาสิ อจฺเฉรํ โลมหํสนํ ฯ

ภควา จ ตมฺหิ สมเย โลกเชฏฺโฐ นราสโภ

สเทวกํ ทสฺสยนฺโต อิทฺธิยา จงฺกมี ชิโน ฯ

จงฺกเม จงฺกมนฺโตว กเถสิ โลกนายโก

อนฺตรา น นิวตฺเตติ จตุหตฺเถ จงฺกเม ยถา ฯ

สารีปุตฺโต มหาปญฺโญ สมาธิชฺฌานโกวิโท

ปญฺญาย ปารมิปฺปตฺโต ปุจฺฉติ โลกนายกํ ฯ

กีทิโส เต มหาวีร อภินีหาโร นรุตฺตม

กิมฺหิ กาเล ตยา วีร ปตฺถิตา โพธิมุตฺตมา ฯ

ทานํ สีลญฺจ เนกฺขมฺมํ ปญฺญาวิริยญฺจ กีทิสํ

ขนฺติสจฺจมธิฏฺฐานํ เมตฺตูเปกฺขา จ กีทิสา ฯ

ทสปารมี มหาวีร กีทิสา โลกนายก

กถํ อุปปารมี ปุณฺณา ปรมตฺถปารมี กถํ ฯ

๑ [กติกมฺมอธิฏฺฐาย อธิปติ จ กีทิสา

กีทิสา ปารมี โหนฺติ ธีรา โลกสฺมิ กีทิสา ฯ

เมตฺตา กรุณา มุทิตา อุเปกฺขา จาปิ กีทิสา

กีทิสํ พุทฺธธมฺมานํ เกวลํ ปริปูรย]

ตสฺส ปุฏฺโฐ วิยากาสิ กรวีกมธุรคิโร

นิพฺพาปยนฺโต หทยํ หาสยนฺโต สเทวกํ ฯ

อตีตพุทฺธาน ชินาน เทสิตํ

นิกีฬิตํ พุทฺธปรมฺปราคตํ

ปุพฺเพ นิวาสานุคตาย พุทฺธิยา

ปกาสยี โลกหิตํ สเทวเก ฯ

ปีติปาโมชฺชชนนํ โสกสลฺลวิโนทนํ

สพฺพสมฺปตฺติปฏิลาภํ จิตฺตํ กตฺวา สุณาถ เม ฯ

มทนิมฺมทนํ โสกนุทํ สํสารปริโมจนํ

สพฺพทุกฺขกฺขยํ มคฺคํ สกฺกจฺจํ ปฏิปชฺชถาติ ฯ

รตนจงฺกมนกณฺโฑ นิฏฺฐิโต ฯ

๑ ม. สหมฺปตี ฯ ๒ ม. ยุ. อิเม ปาฐา นตฺถิ ฯ

๑-๒ ม. ยุ. อิเม ปาฐา นตฺถิ ฯ

๑ โป. ภควนฺตํ นิมนฺตยิ ฯ

๑-๓ ย. น โภ เต ฯ ๒-๔ ม. ยุ. สเทวมานุสา ฯ ๕-๖ ม. ยุ. เอทิสํ ฯ

๑ ม. ยุ. อิเม ปาฐา นตฺถิ ฯ

๑ ม. ยุ. ... ทสสหสฺสี ฯ ๒ ม. ยุ. ... นุวคฺคา ฯ

๑ ยุ. มนฺทาวรํ ฯ ๒ ม. ยุ. ..มิสฺสิตํ ฯ อิโต ปรํ อีทิสเมว ฯ

๓ ม. ยุ. ติณปนฺถนิวาสิโน ฯ

๑ ม. หิงฺการา ฯ ยุ. ภิงฺการํ ฯ ๒ ม. .. สมฺปหํสนํ ฯ ยุ. .. สมฺปสาทนํ ฯ

๓ ม. ยุ. โปเฐนฺติ ฯ

๑ ม. ยุ. ลฬนฺโต ฯ

๑ ม. ยุ. กมฺปิตฺถ ฯ

๑ ม. ยุ. อิเม ปาฐา นตฺถิ ฯ

ก็ท้าวสหัมบดีพรหมผู้เป็นใหญ่ในโลกได้ประนมอัญชลีทูลอาราธนาพระผู้มีพระภาคว่า สัตว์ทั้งหลายผู้มีกิเลสธุลีในนัยน์ตาน้อย มีอยู่ในโลกนี้ ขอพระองค์ได้ทรงโปรดอนุเคราะห์แสดงธรรมแก่หมู่สัตว์นี้เถิด (พระผู้มี

พระภาคผู้เป็นใหญ่กว่าโลกอุดมกว่านรชน อันหมู่พรหมผู้ประนมอัญชลีทูลอาราธนาว่า สัตว์ทั้งหลายผู้มีกิเลสธุลีในนัยน์ตาน้อยมีอยู่ในโลกนี้ ขอพระองค์ได้ทรงโปรดอนุเคราะห์แสดงธรรมแก่หมู่สัตว์นี้ ขอพระสุคตเจ้าทรงโปรดแสดงธรรม ขอทรงแสดงอมตบท ข้าแต่พระองค์ผู้เป็นนายกขอจงทรงโปรดอนุเคราะห์แสดงธรรมแก่สัตว์โลก) พระตถาคผู้ไม่มีบุคคลเปรียบเสมอ ทรงถึงพร้อมด้วยวิชชาและจรณะ ผู้คงที่ ผู้ทรงความรุ่งเรือง ทรงไว้ซึ่งพระกายครั้งสุดท้าย ทรงเกิดความกรุณาในสัตว์ทั้งปวง

พระผู้มีพระภาคผู้ศาสดา ได้ทรงสดับดังนั้นแล้ว ได้ตรัสว่า สัตว์เหล่าใดเงี่ยโสตลงฟัง ปล่อยศรัทธาเราจะเปิดประตูอมตนิพพานแก่สัตว์เหล่านั้น ดูกรพรหม เราสำคัญไปว่าจะลำบากเปล่า จึงไม่กล่าวธรรมมีคุณอัน

ละเอียดประณีตในหมู่มนุษย์.

(สมัยนั้น พระผู้มีพระภาคผู้ประเสริฐกว่ามุนีจะทรงอนุเคราะห์เวไนยสัตว์ เสด็จจากไม้อัชปาลนิโครธ เสด็จถึงพระนครพาราณสีโดยเสด็จดำเนินไปตามลำดับ ก็ในกาลนั้น พระผู้มีพระภาคประทับบนบัลลังก์อันประเสริฐนั้น และทรงประกาศธรรมจักร คือ ทุกข์เหตุให้เกิดทุกข์ ความดับทุกข์ มรรคอันสูงสุดแก่ปัญจวัคคีย์ พระผู้มีพระภาคทรงประกาศธรรมจักรนั้นแล้ว ฤาษีปัญจวัคคีย์เหล่านั้นคือ โกณฑัญญะ วัปปะ ภัททิยะ มหานามะ และอัสสชิ พร้อมด้วยหมู่เทวดาและพรหม ๑๘ โกฏิ ได้ธรรมาภิสมัยในสันติบาตครั้งแรก ในกาลนั้น

พระองค์ทรงแนะนำปัญจวัคคีย์แม้ทั้งหมดพร้อมด้วยหมู่พรหมและเทวดา ๑๘ โกฏิ ให้วิเศษตามลำดับ ด้วยพระธรรมเทศนาอย่างอื่น ทรงยังหมู่พรหมและเทวดาให้ได้โสดาปัตติผลในสันติบาตนั้น แล้วเสด็จไปยังกรุงราชคฤห์ โดยเสด็จดำเนินไปตามลำดับ พระองค์ผู้ประเสริฐกว่ามุนี ประทับอยู่ ณพระเวฬุวันมหาวิหาร ก็พระเจ้าพิมพิสารได้ทรงสดับดังนั้น ได้เสด็จไปเฝ้าพระผู้มีพระภาค มีบริวารเป็นอันมากประมาณ๑๑ นหุตพระเจ้าพิมพิสารทรงบูชาพระผู้มีพระภาค ด้วยประทีป ของหอมธูปและดอกไม้เป็นต้น ในสมาคมนั้น พระผู้มีพระภาคทรงแสดงกามาทีนวกถา ในเวลาจบเทศนา

ครั้งนั้น ธรรมาภิสมัยได้มีแก่สัตว์๘๔,๐๐๐ มีพระราชาเป็นประมุขพระพุทธบิดาได้ทรงสดับข่าวนั้นทรงส่งทูตไป ๙ นายทูตเหล่านั้นพร้อมด้วยบริวาร ๙,๐๐๐ ทูลขอบรรพชากะพระมุนี ทูตเหล่านั้นและบริวาร ๙,๐๐๐ ได้บรรลุอรหัตครั้งสุดท้ายกาฬุทายีอำมาตย์กับบริวาร ๑,๐๐๐ ถือเพศภิกษุแล้วกราบทูลเชิญพระผู้มีพระภาค พระศากยมุนีผู้ประเสริฐ ทรงรับนิมนต์แล้ว เสด็จดำเนินไปตามทางใหญ่ เสด็จไปพร้อมด้วยภิกษุสองหมื่น พระองค์เสด็จถึงกรุงกบิลพัสดุ์โดยการเสด็จดำเนินไปตามลำดับ ได้ทรงกระทำปาฏิหาริย์ที่ใกล้ฝั่งแม่น้ำโรหิณี ประทับนั่งณ ท่ามกลางบัลลังก์นั้น ทรงแสดงมหาเวสสันตรชาดกธรรมเทศนาแก่พระพุทธบิดา ธรรมาภิสมัยได้มีแก่สัตว์ ๘๔,๐๐๐).

พระผู้มีพระภาคทรงพระดำริว่า

พรหมเหล่านี้ พร้อมด้วยเทวดาและมนุษย์ไม่รู้ว่า พระพุทธเจ้าผู้สูงสุดกว่านรชนนี้เป็นเช่นไร ทรงมีกำลังฤทธิ์และกำลังปัญญาเช่นไร ทรงมีกำลังพุทธเจ้าอันเป็น

ประโยชน์แก่โลกเช่นไร พรหมเหล่านี้พร้อมด้วยเทวดาและมนุษย์ไม่รู้ว่า พระพุทธเจ้าผู้สูงสุดกว่านรชนนี้เป็นเช่นนี้ทรงมีกำลังฤทธิ์และกำลังปัญญาเช่นนี้ทรงมีกำลัง

พระพุทธเจ้าอันเป็นประโยชน์แก่โลกเช่นนี้.

เอาละ เราจักแสดงกำลังพระพุทธเจ้าอันยอดเยี่ยม เราจักนิรมิตที่จงกรมอันประดับด้วยรัตนะในนภากาศ.

ภุมมเทวดา เทวดาชั้นมหาราชิกา ชั้นดาวดึงส์ ชั้นยามาชั้นดุสิต ชั้นนิมมานรดี ชั้นปรนิมมิตสวัตดี และ

เทวดาที่นับเนื่องในหมู่พรหม ต่างก็ยินดี ได้พากัน

ส่งเสียงอื้ออึง แผ่นดินพร้อมด้วยเทวโลกสว่างไสวที่อันมีในระหว่างโลกอันหนาแน่นไม่มีอะไรปิด และความมืดทึบได้หายไป ในกาลนั้น พรหมพร้อมทั้งเทวดาคนธรรพ์มนุษย์และรากษส ได้เห็นปาฏิหาริย์อันอัศจรรย์แล้ว กล่าวว่ารัศมีอันสว่างจ้า ได้เกิดขึ้นแล้วในโลกนี้และในโลกอื่น ทั้งเบื้องล่างเบื้องบน และเบื้องขวางส่วนกว้าง พระศาสดาผู้อุดมกว่าสัตว์ไม่มีใครประเสริฐยิ่งไปกว่า เป็นนายกชั้นพิเศษ อันเทวดาและมนุษย์บูชาทรงมีอานุภาพมาก มีลักษณะบุญนับด้วยร้อย ทรงแสดงปาฏิหาริย์อันน่าอัศจรรย์ ฯ

(ในสมาคมนั้น พระศาสดาผู้พิชิตมารเสด็จเหาะขึ้นในนภาดลแล้วทรงนิรมิตขุนเขาสิเนรุให้เป็นที่จงกรมอันน่ารื่นรมย์ ทวยเทพในหมื่นโลกธาตุ มาประชุมกันในสำนักพระพิชิตมารถวายนมัสการพระตถาคตแล้ว กระทำพุทธบูชา)

ในกาลนั้น พระศาสดาผู้มีพระจักษุอุดมกว่านรชน เป็นนายกของโลกอันท้าวสหัมบดี ผู้ประเสริฐกว่าเทวดาทูลอาราธนาแล้ว ทรงพิจารณาเห็นประโยชน์ดีแล้ว จึงทรงนิรมิตที่จงกรมเรียบร้อยสวยงามประดับด้วยรัตนะทั่วไป พระผู้มีพระภาคผู้เป็นนายกของโลก ทรงมีความชำนาญในปาฏิหาริย์ ๓ อย่าง คือ อิทธิปาฏิหาริย์

อาเทศนาปาฏิหาริย์ และอนุศาสนีปาฏิหาริย์ ทรงนิรมิตที่จงกรมเรียบร้อยสวยงามประดับด้วยรัตนะทั่วไป

ทรงแสดงขุนเขาสิเนรุอันสูงสุดในหมื่นโลกธาตุ เป็นเสาเรียงตามลำดับ ในที่จงกรมอันสำเร็จด้วยรัตนะ พระพิชิตมารทรงนิรมิตที่จงกรมเกินกว่าพันที่ ล้วนแต่สำเร็จด้วยทองคำไว้รอบข้างรัตนะจงกรม ทรงนิรมิตแผ่นกระดานทองคำติดอยู่ตามขื่อและเต้า ทรงนิรมิตไพรทีล้วนแต่ทองคำไว้ที่ข้างทั้งสอง รัตนะจงกรมที่ทรงนิรมิตเกลื่อนไปด้วยแก้วมณีแก้วมุกดาและทรายสว่างไสวไปทั่วทิศเหมือนพระอาทิตย์อุทัย ฉะนั้น พระชินสัมพุทธเจ้าผู้เป็นนักปราชญ์ มีลักษณะอันประเสริฐ ๓๒ ประการ ทรงเปล่งพระรัศมีรุ่งเรือง เสด็จจงกรมอยู่บนรัตนะจงกรมนั้น ทวยเทพทั้งปวงที่มาประชุมกันต่างก็โปรยปรายดอกมณฑารพ ดอกปทุม ดอกปาริชาตก์ทิพย์ลงในที่จงกรม หมู่เทพในหมื่นจักรวาลได้เห็นเช่นนั้นจึงมาประชุมกันต่างก็ยินดีร่าเริง เบิกบานใจหมอบลงถวายนมัสการ ทวยเทพชั้นดาวดึงส์ ชั้นยามา ชั้นดุสิต ชั้นนิมมานรดีและชั้นปรนิมมิตวสวัตดีได้เห็นพระศาสดาผู้เป็นนายกของโลก ต่างก็มีจิตเบิกบานโสมนัส.

พวกนาค ครุฑ หรือแม้กินนร พร้อมด้วยเทวดาคนธรรพ์มนุษย์และรากษส ต่างก็ได้เห็นพระศาสดาผู้ทรงเกื้อกูลอนุเคราะห์โลก เหมือนดวงจันทร์ที่ขึ้นไปในนภากาศฉะนั้น.

อาภัสสรพรหม สุภกิณหพรหม เวหัปผลพรหมและอกนิฏฐพรหมต่างก็นุ่งผ้าขาวล้วนๆ ยืนประนมอัญชลี.

ต่างก็โปรยดอกมณฑารพ ๕ สี อันเจือด้วยกระแจะจันทน์และพากันโบกผ้าอยู่ในอัมพรในกาลนั้นต่างก็เปล่งเสียงว่า โอ พระพิชิตมารทรงเกื้อกูลอนุเคราะห์โลก.

พระองค์ผู้อุดมกว่าสัตว์ เป็นศาสดา เป็นยอด เป็นธง เป็นหลักไชยเป็นที่พึ่งอาศัย และเป็นประทีปของสัตว์ทั้งหลาย ทวยเทพผู้มีฤทธิ์มากในหมื่นโลกธาตุ ต่างก็ยินดีร่าเริง เบิกบานใจ พากันแวดล้อมถวายนมัสการ เทพบุตรและเทพกัญญา ต่างก็เลื่อมใสมีใจยินดีพากันบูชาพระนราสภด้วยดอกไม้ ๕ สี หมู่เทพเจ้าได้เห็นพระศาสดา ต่างก็เลื่อมใสมีใจยินดีพากันบูชาพระนราสภด้วยดอกไม้ ๕ สี เปล่งเสียงว่า ความอัศจรรย์ โอ ขนพองสยองเกล้าไม่เคยมีในโลก ความอัศจรรย์ขนพองสยองเกล้าเช่นนี้ ไม่เคยเป็นเทพเจ้าเหล่านี้ อยู่ในภพของตนๆ ได้เห็นความอัศจรรย์ในนภากาศแล้ว พากันร่าเริงเป็นอันมาก เทพเจ้าที่อยู่ในนภากาศ

พื้นดินป่าหญ้าและที่ประจำดวงดาว ต่างก็ยินดีร่าเริงเบิกบานใจ พากันประนมอัญชลีนมัสการ แม้พวกนาคที่มีอายุยืน มีบุญ มีฤทธิ์มากได้เห็นอัศจรรย์ในนภากาศแล้วต่างก็ยินดีมีจิตเบิกบาน ถวายนมัส-การบูชาพระศาสดาผู้อุดมกว่านรชน บรรเลงสังคีต ตีกลองกันอยู่ในอากาศกลางหาวได้เห็นอัศจรรย์ในนภากาศแล้ว ต่างก็ประโคมสังข์ บัณเฑาะว์และมโหรทึกอยู่ในอากาศเปล่งเสียงว่า วันนี้ ความอัศจรรย์ไม่เคยมี ขนพองสยองเกล้าเกิดขึ้นแก่เรา เราได้ความสำเร็จประโยชน์ยั่งยืน ขณะปรากฏแก่เราแล้วเพราะได้ฟังว่าพุทโธ นาคเหล่านั้นเกิดปีติในขณะนั้น ต่างก็ยืนประนมอัญชลีเปล่งเสียงว่าพุทโธ พุทโธ หมู่สัตว์ต่างๆ ในท้องฟ้าต่างก็ประนมอัญชลีเปล่งเสียงหึ่งๆ เสียงสาธุการและเสียงโห่กึกก้อง

นาคทั้งหลายต่างก็เปล่งเสียงประสานขับร้องประโคมปรบมือ ฟ้อนรำและต่างก็โปรยปรายดอกมณฑารพ ๕ สี

อันเจือด้วยกระแจะจันทน์ ลงมาบูชาเปล่งเสียงประกาศว่าข้าแต่พระมหาวีรเจ้า ลายจักรที่พระบาทยุคลของพระองค์ฉันใดธงไชย ธงปฏากวิเชียรก็ลอยเด่นอยู่ ฉันนั้นไม่มีใครเสมอด้วยพระรูป ศีล สมาธิ และปัญญาของพระองค์ในการประกาศธรรมจักรไม่มีใครเสมอด้วยวิมุตติ กำลังกายของนาค ๑๐ นาค เป็นพระกำลังกายปกติของพระองค์ในการประกาศธรรมจักรไม่มีใครเสมอด้วยกำลังพระฤทธิ์ของพระองค์ ท่านทั้งหลายจงนมัสการพระมหามุนีผู้ประกอบด้วยคุณสมบัติทุกอย่าง ทรงประกอบด้วยองคคุณทั้งปวงมีพระกรุณา เป็นนาถะของโลก พระองค์ย่อมควรแก่การอภิวาทการชมเชย การไหว้ การสรรเสริญ การนมัสการ และการบูชาทุกอย่าง ข้าแต่พระมหาวีรเจ้า พระองค์เป็นผู้ประเสริฐที่สุดกว่าบุคคลผู้ไหว้ และผู้ควรไหว้ในโลกไม่มีใครเสมอกับพระองค์ พระสารีบุตรผู้มีปัญญามาก เป็นผู้ฉลาดในสมาธิและฌาน สถิต ณ เขาคิชฌกูฏ ได้เห็นพระองค์ผู้เป็นนายกของโลก มองดูพระนราสภงามเหมือนพระยารังมีดอกบานสะพรั่ง เหมือนพระจันทร์ในท้องฟ้าและเหมือนพระอาทิตย์ในเวลาเที่ยง เห็นพระองค์ผู้นายกของโลกผู้แวดล้อมด้วยรัศมีด้านละวา งามดังต้นไม้ประจำทวีปอันรุ่งเรืองเหมือนพระอาทิตย์อุทัยส่องแสงอ่อนๆ พระสารีบุตรได้นิมนต์พระภิกษุขีณาสพ ๕๐๐ รูป ผู้ทำกิจเสร็จแล้ว ผู้คงที่ ผู้ปราศจากมลทินให้มาประชุมกันในขณะนั้น กล่าวว่า พระพิชิตมารทรงแสดงปาฏิหาริย์อันจะยังโลกให้เลื่อมใส แม้เราทั้งหลาย ก็จักไปถวายบังคมพระองค์ในที่นั้น มาเถิด เราทั้งปวงจักไป จักทูลถามพระองค์เราจักไปเฝ้าพระองค์ผู้เป็นนายกของโลก ให้พระองค์บรรเทาความสงสัยให้ พระภิกษุผู้มีปัญญาสำรวมอินทรีย์เหล่านั้น รับว่าสาธุแล้วต่างก็ถือบาตรและจีวร พากันรีบร้อนเข้าไปเฝ้าพระสารีบุตรผู้มีปัญญามาก พร้อมด้วยพระขีณาสพผู้ปราศจากมลทิน ผู้ฝึกตนด้วยการฝึกอันอุตมพากันไปเฝ้าด้วยฤทธิ์ พระสารีบุตรผู้เป็นเจ้าคณะใหญ่แวดล้อมด้วยภิกษุเหล่านั้นเข้าไปเฝ้าด้วยฤทธิ์ เปรียบเหมือนเทวดาลอยมาในอากาศ ฉะนั้น พระภิกษุเหล่านั้นผู้มีวัตรอันงาม มีความเคารพยำเกรง ไม่ไอ ไม่จาม พากันเข้าไปเฝ้าพระสัมพุทธเจ้าครั้นเข้าเฝ้าแล้ว ได้เห็นพระสยัมภูวีรเจ้าผู้เป็นนายกของโลก ลอยเด่นอยู่ในนภากาศ เหมือนพระจันทร์ในท้องฟ้า ได้เห็นพระพุทธเจ้าผู้เป็นนายกของโลกดังต้นไม้ประจำทวีปอันรุ่งเรืองเหมือนสายฟ้าในอากาศ ดุจพระอาทิตย์ในเวลาเที่ยง พระภิกษุทั้ง ๕๐๐ องค์ ได้เห็นพระพุทธเจ้าผู้เป็นนายกของโลก ดังห้วงน้ำอันใสแจ๋ว ดังดอกบัวบาน ต่างก็ยินดีร่าเริงบันเทิงใจ ประนมอัญชลีหมอบลงถวายนมัสการแทบพระบาทพระศาสดา พระสารีบุตรผู้มีปัญญามาก เสมอเหมือนโลกพิภพ ฉลาดในสมาธิและฌาน ถวายบังคมพระศาสดาผู้เป็นนายกของโลกพระโมคคัลลานะผู้มีฤทธิ์มาก ไม่มีใครเสมอด้วยกำลังฤทธิ์เปรียบด้วยดอกนิลุบล เหมือนอกาลเมฆกระหึ่มฉะนั้นแม้พระมหากัสสปเถระ ผู้เปรียบด้วยทองคำสีรุ่งเรืองพระศาสดาทรงชมเชยสรรญเสริญตั้งไว้ว่าเป็นยอดในธุดงคคุณพระอนุรุทธเถระผู้เป็นเจ้าคณะใหญ่ เลิศกว่าบรรดาภิกษุผู้มีจักษุทิพย์เป็นพระญาติผู้ประเสริฐของพระผู้มีพระภาคสถิตอยู่ไม่ไกล พระอุบาลีเถระผู้ฉลาดในอาบัติ อานาบัติ สเตกิจฉา พระศาสดาทรงสรรเสริญตั้งไว้ว่าเป็นผู้เลิศในฝ่ายวินัย พระเถระผู้เป็นบุตรของนางมันตานี ปรากฏว่าชื่อปุณณะ ผู้แทงตลอดอรรถธรรมอันสุขุมละเอียดประเสริฐกว่าภิกษุผู้เป็นธรรมกถึก พระมุนีมหาวีรเจ้าผู้ทรงฉลาดในอุปมา ผู้ตัดความสงสัย ทรงทราบวาระจิตของท่านเหล่านั้นแล้วจึงตรัสพระคุณของพระองค์ว่า ชนเหล่าใดไม่รู้สัตตนิกาย โอกาสและจักรวาลอันไม่มีที่สิ้นสุด ในสี่อสงไขยโกฏิได้ ชนเหล่านั้นก็ไม่สามารถจะรู้ พระพุทธญาณ อันไม่มีเปรียบได้การแผลงฤทธิ์ของเรานี้ จะอัศจรรย์อะไรในโลกเล่า ความอัศจรรย์อันไม่เคยมี น่าขนพองสยองเกล้าอย่างอื่นมีอีกมากในกาลใด เราอยู่ในชั้นดุสิต ในกาลนั้น เราชื่อว่าสันดุสิตเทวดาในหมื่นจักรวาฬมาประนมอัชลีเชิญเราว่า ข้าแต่ท่านผู้มีเพียรใหญ่ เวลานี้เป็นกาลสมควรที่ท่านจะเกิดในครรภ์พระมารดา ของเชิญตรัสรู้อมตบทช่วยรื้อขนสัตว์พร้อมด้วยเทวดาให้ข้ามเถิด ขณะเมื่อเราจุตี่จากสวรรค์ชั้นดุสิตลงสู่ครรภ์นั้นแผ่นดินในหมื่นโลกธาตุย่อมหวั่นไหว ขณะเมื่อเรามีความรู้สึกตัวประสูติจากครรภ์พระมารดานั้น ทวยเทพในหมื่นโลกธาตุเปล่งเสียงสาธุการหวั่นไหว ในการลงสู่ครรภ์ประสูติและออกบวชไม่มีใครเสมอด้วยเรา เราเป็นผู้ประเสริฐสุดในกาลตรัสรู้และในการประกาศธรรมจักรโอ ความอัศจรรย์มีในโลกเพราะพระพุทธเจ้ามีคุณมาก หมื่นโลกธาตุหวั่นไหว ๖ ครั้งมีรัศมีสว่างจ้า น่าอัศจรรย์ขนพองสยองเกล้าก็สมัยนั้น พระผู้มีพระภาคผู้พิชิตมาร เชษฐบุรุษของโลก ประเสริฐกว่านรชน ทรงจงกรมด้วยฤทธิ์ แสดงให้โลกพร้อมทั้งเทวโลกเห็นพระศาสดาผู้เป็นนายกของโลก เสด็จจงกรมอยู่ ณ ที่จงกรมนั่นเองตรัสตอบ ไม่เสด็จกลับในระหว่างเหมือนดังเสด็จจงกรมอยู่ในที่จงกรม ๕ ศอก พระสารีบุตรผู้มีปัญญามากในสมาธิและฌาน ถึงความบริบูรณ์ด้วยปัญญาได้ทูลถามพระศาสดาผู้เป็นนายกของโลกว่า ข้าแต่พระมหาวีรเจ้าผู้อุดมกว่านรชน อภินิหารของพระองค์เช่นไรพระองค์ทรงปรารถนาพระโพธิญาณอันอุดมในกาลไร ทาน ศีล เนกขัมมะ ปัญญา วิริยะ ขันติ สัจจะ อธิษฐานะ เมตตาและอุเบกขาเป็นเช่นไร ข้าแต่พระมหาวีรเจ้า ผู้เป็นนายกของโลก บารมี ๑๐เป็นอย่างไร อุปบารมี ๑๐ และปรมัตถบารมี ๑๐ บริบูรณ์อย่างไร(เพราะทรงอธิษฐานกรรมอะไร จึงเป็นอธิบดีเช่นไร เป็นบารมีได้เช่นไร นักปราชญ์เช่นไรมีในโลก เมตตา กรุณา มุทิตา และอุเบกขาเป็นเช่นไร พระองค์ทรงบำเพ็ญพุทธการกธรรมให้บริบูรณ์เช่นไร) พระศาสดาผู้มีพระสุรเสียงไพเราะดังนกการะเวกอันพระสารีบุตรทูลถามแล้ว ทรงพยากรณ์ให้เย็นใจ และทรงยังโลกพร้อมทั้งเทวโลกให้ยินดี.

พระศาสดาทรงประกาศประโยชน์แก่โลก ที่พระพุทธเจ้าในอดีตทรงแสดงไว้ ทรงชมเชย อันพระพุทธเจ้าทรงนำสืบๆ กันมา ด้วยพระพุทธญาณที่ไปตามปุพเพนิวาส

ญาณ ในโลกพร้อมทั้งเทวโลก

ว่าท่านทั้งหลายจงทำจิตให้เกิดปีติและปราโมทย์ให้บรรเทาลูกศร คือความโศก ให้ได้สมบัติทั้งปวงแล้ว จงฟังเราท่านทั้งหลายจงดำเนินไปตามมรรคอันเป็นเครื่องย่ำยีมีความเมาบรรเทาความโศก เปลื้องตนจากสงสาร เป็นที่สิ้นทุกข์ทั้งปวงโดยความเคารพเถิด.

จบรัตนะจงกรมกัณฑ์