ธาตุภาชนียกถา เล่ม ๓๓

มหาโคตโม ชินวโร กุสินารมฺหิ นิพฺพุโต

ธาตุวิตฺถาริกํ อาสิ เตสุ เตสุ ปเทสโต ฯ

เอโก อชาตสตฺตุสฺส เอโก เวสาลิยา ปุเร

เอโก กปิลวตฺถุสฺมึ เอโก จ อลฺลกปฺปเก ฯ

เอโก จ รามคามมฺหิ เอโก จ เวฏฺฐทีปเก

เอโก ปาเวยฺยเก มลฺเล เอโก จ โกสินารเก ฯ

ตุมฺพสฺส ๒ ถูปํ กาเรสิ พฺราหฺมโณ โทณสวฺหโย

องฺคารถูปํ กาเรสุํ โมริยา ตุฏฺฐมานสา ฯ

อฏฺฐ สารีริกา ถูปา นวโม ตุมฺพเจติโย ๓

องฺคารถูโป ทสโม ตทาเยว ปติฏฺฐิโต ฯ

[๔]

เอกา ทาฐา ติทสปุเร เอกา นาคปุเร อหุ

เอกา คนฺธารวิสเย เอกา กาลิงฺคราชิโน ฯ

จตฺตาฬีสสมา ทนฺตา เกสา โลมา จ สพฺพโส

เทวา หรึสุ เอเกกํ จกฺกวาฬปรมฺปรา ฯ

วชิรายํ ภควโต ปตฺโต ทณฺโฑ จ จีวรํ

นิวาสนํ กุลฆเร ๑ ปจฺจตฺถรณํ สิลวฺหเย ๒ ฯ

ปาฏลีปุตฺตนคเร กรกํ กายพนฺธนํ

จมฺปายํ อุทกสาฏกา ๓ อุณฺณโลมญฺจ โกสเล ฯ

กาสาวกํ ๔ พฺรหฺมโลเก เวฐนํ ติทเส ปุเร

[ปาสาณเก ๕ ปทํ เสฏฺฐํ ยถาปิ กจฺฉตํ ปุรํ]

นิสีทนํ อวนฺตีสุ ๖ เทวรฏฺเฐ ๗ อตฺถรณํ ตทา ฯ

อรณิ จ มิถิลายํ วิเทเห ๘ ปริสาวนํ

วาสี สูจิฆรญฺจาปิ อินฺทปตฺถปุเร ๙ ตทา ฯ

ปริกฺขารา ๑๐ อวเสสา ชนปทนฺตเก ๑๑ ตทา

ปริภุตฺตานิ มุนินา มเหสฺสนฺติ มนุชา ตทา ฯ

ธาตุวิตฺถาริกํ อาสิ โคตมสฺส มเหสิโน

ปาณีนํ อนุกมฺปาย อหุ โปราณิกํ ตทาติ ฯ

ธาตุภาชนียกถา นิฏฺฐิตา ฯ

พุทฺธวํโส นิฏฺฐิโต ฯ

_______________

สุตฺตนฺตปิฏเก ขุทฺทกนิกายสฺส

จริยาปิฏกํ

สุตฺตนฺตปิฏเก ขุทฺทกนิกายสฺส

จริยาปิฏกํ

________

นโม ตสฺส ภควโต อรหโต สมฺมาสมฺพุทฺธสฺส ฯ

๑ ม. ยุ. นิพฺพุตา เต สสาวกาติ ฯ ๒ ม. ยุ. กุมฺภสฺส ฯ ๓ ม. ยุ. กุมฺภเจติโย ฯ

๔ ม. อุณฺหีสํ จตสฺโส ทาฐา ฯเปฯ สพฺพาเปตา ปติฏฺฐิตา ฯ

๑ ยุ. กุสฆเร ฯ ๒ ม. ยุ. กปิลฺหเย ฯ ๓ ม. จมฺปายุทกสาฏิยํ ฯ ยุ. จมฺปายํ

อุทกสาฏิกา ฯ ๔ ม. ยุ. กาสาวญฺจ พฺรหฺมโลเก ฯ ๕ ยุ. ปาสาณเก ปทํ เสฏฺฐํ

ยญฺจาปิ อจฺจุติ ปทํ ฯ ๖ ยุ. อวนฺติปุเร ฯ ๗ ม. ยุ. รฏฺเฐ ... ฯ

๘ ยุ. เวเทหิ ... ฯ ๙ ย. อินฺทรฏฺเฐ ฯ ๑๐ ยุ. ปริกฺขารํ อวเสสํ ฯ

๑๑ ม. ยุ. ชนปเท อปรนฺตเก ฯ

พระมหาโคดมชินเจ้าผู้ประเสริฐ เสด็จนิพพานที่นครกุสินาราพระธาตุของพระองค์ เรี่ยรายแผ่ไปในประเทศนั้นๆ พระธาตุทะนานหนึ่ง พระเจ้าอชาตศัตรูทรงนำไปไว้ในพระนครราชคฤห์ทะนานหนึ่งอยู่ในเมืองเวสาสี ทะนานหนึ่งอยู่ในนครกบิลพัสดุ์ทะนานหนึ่งอยู่ในอัลลากัปปนคร ทะนานหนึ่งอยู่ในรามคาบทะนานหนึ่งอยู่ในเวฏฐาทีปกนคร ทะนานหนึ่งอยู่ในเมืองปาวาของมัลลกษัตริย์ ทะนานหนึ่งอยู่ในเมืองกุสินารา โทณพราหมณ์ให้ช่างสร้างสถูป บรรลุทะนานทอง กษัตริย์โมริยะผู้มีหทัยยินดี รับสั่งให้สร้างสถูปบรรจุพระอังคาร พระสถูปบรรจุพระสารีริกธาตุ ๘ แห่งเป็น ๙ แห่ง ทั้งตุมพเจดีย์ รวมพระอังคารสถูปด้วยเป็น ๑๐ แห่งประดิษฐานอยู่แล้วในกาลนั้น

พระทาฐธาตุข้างหนึ่งอยู่ในดาวดึงสพิภพ ข้างหนึ่งอยู่ในนาคบุรี ข้างหนึ่งอยู่ในเมืองคันธารวิสัย ข้างหนึ่งอยู่ในเมืองกาลิงคราช พระทันตธาตุ ๔๐ พระเกศธาตุและพระโลมาทั้งหมด เทวดานำไปไว้ในจักรวาลหนึ่งๆ จักรวาลละอย่างบาตรไม้เท้าและจีวรของพระผู้มีพระภาค อยู่ในวชิรานครสงบอยู่ในกุลฆรนคร ผ้าปัจจัตถรณะอยู่ในสีหฬ ธมกรกและประคตเอว อยู่ในนครปาฏลิบุตร ผ้าอาบน้ำอยู่ในจำปานคร อุณณาโลมอยู่ในแคว้นโกศล ผ้ากาสาวพัสตร์อยู่ในพรหมโลก ผ้าโพกอยู่ในดาวดึงส์(รอยพระบาทอันประเสริฐที่หิน เหมือนมีอยู่ที่กัจฉตบุรี) ผ้านิสีทนะอยู่ในอวันตีชนบท ผ้าลาดอยู่ในดาวดึงส์ ไม้สีไฟอยู่ในมิถิลานครผ้ากรองน้ำอยู่ในวิเทหรัฐ มีดและกล่องเข็มอยู่ในอินทปัตถนคร ในกาลนั้น บริขารที่เหลือ อยู่ในชนบท ๓ แห่งในกาลนั้น หมู่มนุษย์ในกาลนั้นจักบูชาบริขารที่พระมุนีทรงบริโภค พระธาตุของพระโคดมผู้แสวงหาคุณอันใหญ่หลวง กระจายแผ่กว้างไป เพื่ออนุเคราะห์แก่สัตว์ทั้งหลายเป็นของเก่าในกาลนั้น ฉะนี้แล.

จบธาตุภาชนียกถา.

จบพุทธวงศ์