พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ทุกนิบาต · อสทิสวรรค
๕. อนภิรติชาดก เล่ม ๒๗
Text layerBuddha’s wordsItems ๒๑๙–๒๒๐ (Royal Thai)5/10 in อสทิสวรรค4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ทุกนิบาต อสทิสวรรค อนภิรติชาดก (Royal Thai Volume 27 · Mahachula Volume 27 · Mahamakut Volume 57 · Chaloem Phrakiat Volume 27)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 27, pp. 93–93
๕. อนภิรติชาดก (๑๘๕)
ว่าด้วยจิตขุ่นมัวและไม่ขุ่นมัว
(อาจารย์ทิศาปาโมกข์โพธิสัตว์ถามมาณพผู้เป็นศิษย์ถึงสาเหตุที่มนต์ เสื่อมไปแล้วกล่าวว่า)
{๒๑๙} [๒๑๙] เมื่อน้ำขุ่นมัว ไม่ใส บุคคลย่อมไม่เห็นหอยกาบ หอยโข่ง กรวด ทราย และฝูงปลาได้ ฉันใด เมื่อจิตขุ่นมัว บุคคลก็ย่อมไม่เห็น ประโยชน์ตนและประโยชน์ผู้อื่นได้ ฉันนั้น{๒๒๐} [๒๒๐] เมื่อนํ้าไม่ขุ่นมัว ใส บุคคลย่อมเห็นหอยกาบ หอยโข่ง กรวด ทราย และฝูงปลาได้ ฉันใด เมื่อจิตไม่ขุ่นมัว บุคคลก็ย่อมเห็น ประโยชน์ตนและประโยชน์ผู้อื่นได้ ฉันนั้น
๖. ทธิวาหนชาดก (๑๘๖)
ว่าด้วยความสำคัญของการอยู่ร่วมกัน
(พระเจ้าทธิวาหนะตรัสถามว่า)
{๒๒๑} [๒๒๑] แต่ก่อนร่อนชะไร มะม่วงต้นนี้บริบูรณ์ด้วยสี กลิ่น และรส ได้รับการบำรุงอยู่แหมือน <*> เดิม แต่เหตุไรจึงมีผลขมไปเล่า
(อำมาตย์โพธิสัตว์กราบทูลว่า)
{๒๒๒} [๒๒๒] ข้าแต่พระเจ้าทธิวาหนะมะม่วงของพระองค์มีต้นสะเดาราย ล้อมอยู่ รากกับรากเกี่ยวพันกัน กิ่งกับกิ่งเกี่ยวประสานกัน เหตุ ที่อยู่ร่วมกันกับต้นสะเดาที่มีรสขม มะม่วงจึงมีผลขมไปด้วย
- <*> เหมือน - ผู้รวบรวม
End of ๕. อนภิรติชาดก