๖. ทธิวาหนชาดก เล่ม ๒๗

วณฺณคนฺธรสูเปโต อมฺโพยํ อหุวา ปุเร

ตเมว ปูชํ ลภมาโน เกนมฺโพ กฏุกปฺผโล ฯ

(พระเจ้าทธิวาหนะตรัสถามว่า) แต่ก่อนมา มะม่วงต้นนี้บริบูรณ์ด้วยสีกลิ่น และรส ได้รับการบำรุงอยู่เช่นเดิม เหตุไรจึงมีผลขื่นขมไปเล่า?

ปุจิมนฺทปริวาโร อมฺโพ เต ทธิวาหน

มูลํ มูเลน สํสฏฺฐํ สาขา สาขํ นิเสวเร ๑

อสาตสนฺนิวาเสน เตนมฺโพ กฏุกปฺผโลติ ฯ

ทธิวาหนชาตกํ ฉฏฺฐํ ฯ

(พระโพธิสัตว์ทูลว่า) ข้าแต่พระเจ้าทธิวาหนะ มะม่วงของพระองค์มีต้นสะเดาแวดล้อมอยู่ รากต่อรากเกี่ยวพันกัน กิ่งต่อกิ่งเกี่ยวประสานกัน เหตุที่อยู่ร่วมกันกับต้นสะเดาที่มีรสขม มะม่วงจึงมีผลขมไปด้วย.

จบ ทธิวาหนชาดกที่ ๖.