๔. อุรคชาดก เล่ม ๒๗

(พระบรมศาสดาตรัสเหตุที่สุนัขจิ้งจอกตายว่า)

{๑๕๔} [๑๕๔] ก็ราชสีห์ได้แผดสีหนาทที่ภูเขาเงิน สุนัขจิ้งจอกอยู่ในภูเขาเงิน ได้ฟังราชสีห์แผดเสียง ก็ตกใจกลัว จนหัวใจแตกตาย

๓. สูกรชาดก (๑๕๓)

ว่าด้วยหมูท้าราชสืห์

(สุกรท้าราชสีห์โพธิสัตว์ให้มาสู้กันว่า)

{๑๕๕} [๑๕๕] ดูก่อนสหาย เราก็มี ๔ เท้า แม้ท่านก็มี ๔ เท้า จงกลับมาสู้ กันก่อนเถิดสหาย ท่านกลัวหรือ จึงหนีไป(ราชสีห์โพธิสัตว์กล่าวตอบว่า)

{๑๕๖} [๑๕๖] หมูเอย เจ้าเป็นสัตว์สกปรก มีขนเหม็น มีกลิ่นเหม็นฟุ้งไป ดูก่อนสหายถ้าท่านประสงค์จะต่อกรกับเราเราขอยกชัยชนะให้เจ้า

๔. อุรคชาดก (๑๕๔)

ว่าด้วยงูมีคุณธรรมสูง

(พญาครุฑเรียกพระโพธิสัตว์มาประกาศให้ทราบว่า)

{๑๕๗} [๑๕๗] พญานาคผู้ประเสริฐกว่างูทั้งหลาย ต้องการจะพ้นไปจากสำนักของข้าพเจ้าจึงแปลงเพศเป็นแก้วมณี แล้วเข้าไปอยู่ภายในผ้าเปลือกไม้นี้ ข้าพเจ้าเคารพยำเกรงเพศของพระคุณเจ้าซึ่งเป็นเพศประเสริฐนัก แม้จะหิวก็ไม่อาจจะจับพญานาคซึ่งเข้าไปอยู่ ภายในผ้าเปลือกไม้นั้นออกมากินได้

(พระดาบสโพธิสัตว์กล่าวยกย่องชมเชยพญาครุฑว่า)

{๑๕๘} [๑๕๘] ท่านนั้น เคารพยำเกรงผู้มีเพศประเสริฐกว่า แม้จะหิวก็ไม่อาจจะจับพญานาคซึ่งเข้าไปอยู่ภายในผ้าเปลือกไม้นั้นออกมากินได้ ขอท่านนั้นจงเป็นผู้อันพรหมคุ้มครองดำรงชีพอยู่สิ้นกาลนานเถิด อนึ่ง ขอภักษาหารอันเป็นทิพย์จงปรากฏแก่ท่านเถิด

๕. ภัคคชาดก (๑๕๕)

ว่าด้วยบิดาและบุตรอวยพรอายุให้กัน

(พราหมณ์โพธิสัตว์เห็นยักษ์ลงมาหาบิดา จึงกล่าวว่า)

{๑๕๙} [๑๕๙] ข้าแต่ท่านพ่อภัคคะขอท่านจงเป็นอยู่ ๑๒๐ ปี ขอปีศาจ จงอย่ากินฉันเลย ท่านจงเป็นอยู่ ๑๒๐ ปีเถิด(บิดาเห็นยักษ์ลงมาหาบุตร จึงกล่าวว่า)

{๑๖๐} [๑๖๐] แม้เจ้าก็จงเป็นอยู่ ๑๒๐ ปี พวกปีศาจจงกินยาพิษ เจ้าจงเป็น อยู่ ๑๒๐ ปีเถิด

๖. อลีนจิตตชาดก (๑๕๖)

ว่าด้วยอลีนจิตตราชกุมารผู้เป็นที่พึ่งของเหล่าเสนา

(พระบรมศาสดาครั้นทรงเล่าอดีตนิทานแล้วตรัสสรุปว่า)

{๑๖๑} [๑๖๑] เสนาหมู่ใหญ่อาศัยพระราชกุมารอลีนจิต จึงได้มีใจรื่นเริง ช่วยกันจับเป็นพระเจ้าโกศลผู้ไม่ทรงพอด้วยราชสมบัติของพระองค์ได้ ฉันใด