๑๐. วินีลกชาดก เล่ม ๒๗

เอวเมว นูน ราชานํ เวเทหํ มิถิลคฺคหํ

อสฺสา วหนฺติ อาชญฺญา ยถา หํสา วินีลกํ ฯ

หงส์ ๒ ตัว พาเราผู้ชื่อว่าวินีลกะไป ฉันใด ม้าอาชาไนยก็พาพระเจ้าวิเทหราชผู้ครองเมืองมิถิลาให้เสด็จไป ฉันนั้นเหมือนกัน.

วินีล ทุคฺคํ ภชติ อภูมึ ตาต เสวสิ

คามนฺตกานิ เสวสฺสุ เอตํ มาตาลยํ ตุวนฺติ ๑ ฯ

วินีลกชาตกํ ทสมํ ฯ

ทฬฺหวคฺโค ปฐโม ฯ

___________

ตสฺสุทฺทานํ

วรพลฺลิก ททฺทร สูกรโก

อุรคุตฺตม ปญฺจมภคฺควโร

มหตีจมุยาว สิคาลวโร

สุหนุตฺตม โมร วินีลํ ทส ฯ

๑ ม. ตวาติ ฯ

แน่ะเจ้าวินีลกะ เจ้ามาคบ มาเสพ ภูเขาอันมิใช่ภูมิภาคทำเลของเจ้าเจ้าจงไปเสพอาศัยสถานที่ใกล้บ้านเถิด นั่นเป็นที่อยู่อาศัยของเจ้าและมารดาของเจ้า.

จบ วินีลกชาดกที่ ๑๐.

จบ ทัฬหวรรคที่ ๑.

_________________

รวมชาดกที่มีในวรรคนี้

๑. ราโชวาทชาดก ๒. สิคาลชาดก

๓. สูกรชาดก ๔. อุรคชาดก

๕. ภัคคชาดก ๖. อลีนจิตตชาดก

๗. คุณชาดก ๘. สุหนุชาดก

๙. โมรชาดก ๑๐. วินีลกชาดก.