พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ทุกนิบาต · กาสาววรรค
๑. กาสาวชาดก เล่ม ๒๗
Text layerBuddha’s wordsItems ๒๙๑–๒๙๒ (Royal Thai)1/10 in กาสาววรรค4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ทุกนิบาต กาสาววรรค กาสาวชาดก (Royal Thai Volume 27 · Mahachula Volume 27 · Mahamakut Volume 57 · Chaloem Phrakiat Volume 27)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 27, pp. 115–115
๘. กาสาววรรค
๑. กาสาวชาดก (๒๒๑)
ว่าด้วยผู้ควรนุ่งห่มผ้ากาสาวะ
(พญาช้างโพธิสัตร์ตำหนิมนุษย์เข็ญใจที่นุ่งห่มผ้ากาสาวพัสตร์ว่า)
{๒๙๑} [๒๙๑] ผู้ใดยังไม่หมดกิเลสดุจน้ำฝาด ปราศจากความข่มใจและความจริงใจ จะมานุ่งห่มผ้ากาสาวพัสตร์ ผู้นั้นย่อมไม่สมควรจะนุ่ง ห่มผ้ากาสาวพัสตร์{๒๙๒} [๒๙๒] ส่วนผู้ใดมีกิเลสดุจน้ำฝาดจืดจางแล้วตั้งมั่นเป็นอย่างดีแล้ว ในศีลประกอบด้วยความข่มใจและความจริงใจ ผู้นั้นแล สมควรจะนุ่งห่มผ้ากาสาวพัสตร์
๒. จูฬนันทิยชาดก (๒๒๒)
ว่าด้วยผลของกรรมดีกรรมชั่ว
(บุรุษชั่วนึกถึงคำสอนของอาจารย์โพธิสัตว์ได้ จึงรำพันว่า)
{๒๙๓} [๒๙๓] ปาราสริยพราหมณ์ได้กล่าวคำใดไว้ว่า ‘ท่านอย่าได้ทำกรรมชั่ว อันจะทำตัวท่านให้เดือดร้อนในภายหลังนะ’ คำนี้นั้นถือว่า เป็นถ้อยคำของท่านอาจารย์{๒๙๔} [๒๙๔] คนทำกรรมเหล่าใดไว้ เขาย่อมเห็นกรรมเหล่านั้นในตนได้เอง ผู้ทำกรรมดีย่อมได้รับผลดีผู้ทำกรรมชั่วย่อมได้รับผลชั่ว บุคคลหว่านพืชเช่นใดย่อมได้รับผลเช่นนั้น
End of ๑. กาสาวชาดก