พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ทุกนิบาต · กัลยาณธรรมวรรค
๕. อาทิจจุปัฏฐานชาดก เล่ม ๒๗
Text layerBuddha’s wordsItems ๑๙๙–๒๐๐ (Royal Thai)5/10 in กัลยาณธรรมวรรค4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ทุกนิบาต กัลยาณธรรมวรรค อาทิจจุปัฏฐานชาดก (Royal Thai Volume 27 · Mahachula Volume 27 · Mahamakut Volume 57 · Chaloem Phrakiat Volume 27)
บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 27, pp. 47–47 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 27, pp. 76–77
สพฺเพสุ กิร ภูเตสุ สนฺติ สีลสมาหิตา
ปสฺส สาขามิคํ (๑) ชมฺมํ อาทิจฺจมุปติฏฺฐติ.
- 1ก. สาขมิคํ
เล่ากันมาว่า บรรดาสัตว์ทั้งมวล สัตว์ที่ตั้งมั่นอยู่ในศีลมีอยู่
ท่านจงดูลิงสาขะผู้ต่ำทราม มันยืนไหว้พระอาทิตย์อยู่
(ฤๅษีโพธิสัตว์เห็นพวกมนุษย์พากันสรรเสริญลิง จึงกล่าวเตือนว่า)
นาสฺส สีลํ วิชานาถ อนญฺญาย ปสํสถ
อคฺคิหุตญฺจ อูหนํ (๑) เทฺว จ ภินฺนา กมณฺฑลูติ.
อาทิจฺจุปฏฺฐานชาตกํ ปญฺจมํ.
- 1ฉ. อุหนฺนํ, ม. อุหทํ
ท่านทั้งหลายไม่รู้ปกติของมัน
เพราะไม่รู้จึงพากันสรรเสริญ
โรงไฟก็ถูกมันเผา
และคนโทน้ำ ๒ ลูกก็ถูกมันทำลาย
อาทิจจุปัฏฐานชาดกที่ ๕ จบ
End of ๕. อาทิจจุปัฏฐานชาดก