พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ทุกนิบาต · กัลยาณธรรมวรรค
๖. กฬายมุฏฐิชาดก เล่ม ๒๗
Text layerBuddha’s wordsItems ๒๐๑–๒๐๒ (Royal Thai)6/10 in กัลยาณธรรมวรรค4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability
๑๗๖. กฬายมุฏฺฐิชาตก (๖)
๖. กฬายมุฏฐิชาดก (๑๗๖)
ว่าด้วยลิงซัดลูกเดือยทิ้งทั้งกำมือ
(อำมาตย์โพธิสัตว์ผู้สำเร็จราชกิจกราบทูลถึงความประพฤติของลิงว่า)
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ทุกนิบาต กัลยาณธรรมวรรค กฬายมุฏฐิชาดก (Royal Thai Volume 27 · Mahachula Volume 27 · Mahamakut Volume 57 · Chaloem Phrakiat Volume 27)
บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 27, pp. 47–47 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 27, pp. 77–77
พาโล วตายํ ทุมสาขโคจโร
ปญฺญา ชนินฺท นยิมสฺส วิชฺชติ
กฬายมุฏฺฐึ อวกิริย เกวลํ
เอกํ กฬายํ ปติตํ คเวสติ.
ข้าแต่พระองค์ผู้จอมชน ลิงที่เที่ยวไปตามกิ่งไม้นี้
เป็นลิงโง่แท้ ๆ ลิงตัวนี้ไม่มีปัญญา
มันซัดลูกเดือยทั้งกำจนหมด
แล้วเที่ยวหาลูกเดือยที่ตกลงไปยังพื้นดินกินทีละเม็ด
(ครั้นพระโพธิสัตว์กราบทูลอย่างนี้แล้ว จึงกราบทูลว่า)
เอวเมว มยํ ราช เย จญฺเญ อติโลภิโน
อปฺเปน พหุํ ชิยฺยาม กฬาเยเนว วานโรติ.
กฬายมุฏฺฐิชาตกํ ฉฏฺฐํ.
ข้าแต่มหาราช พวกเราก็ดี ชนเหล่าอื่นก็ดี
ที่มีความโลภจัด จะเสื่อมจากประโยชน์ส่วนมาก
เพราะประโยชน์ส่วนน้อยเหมือนลิงเสื่อมจากลูกเดือย
กฬายมุฏฐิชาดกที่ ๖ จบ
End of ๖. กฬายมุฏฐิชาดก