๑๐. ทุทททชาดก เล่ม ๒๗

ทุทฺททํ ททมานานํ ทุกฺกรํ กมฺมกุพฺพตํ

อสนฺโต นานุกุพฺพนฺติ สตํ ธมฺโม ทุรนฺวโย ฯ

เมื่อสัตบุรุษทั้งหลาย ให้สิ่งของที่ให้ยาก ทำกรรมที่ทำได้ยาก อสัตบุรุษทั้งหลาย ย่อมทำตามไม่ได้ ธรรมของสัตบุรุษรู้ได้ยาก.

ตสฺมา สตญฺจ อสตญฺจ นานา โหติ อิโต คติ

อสนฺโต นิรยํ ยนฺติ สนฺโต สคฺคปรายนาติ ฯ

ทุทฺททชาตกํ ทสมํ ฯ

กลฺยาณธมฺมวคฺโค ตติโย ฯ

____________

ตสฺสุทฺทานํ

สุสมญฺญ มิคาธิภู มาณวโก

วาริพหุตรูปาทิจฺจุปฏฺฐานา

สกฬาย สตินฺทุก ปงฺก ปุน

สตธมฺม สุทุทฺททเกน ทส ฯ

เพราะเหตุนั้น คติจากโลกนี้ของสัตบุรุษและอสัตบุรุษจึงต่างกันอสัตบุรุษย่อมไปสู่นรก สัตบุรุษย่อมมีสวรรค์เป็นที่ไป ณ เบื้องหน้า.

จบ ทุทททชาดกที่ ๑๐.

จบ กัลยาณธรรมวรรคที่ ๓.

_________________

รวมชาดกที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. กัลยาณธรรมชาดก ๒. ทัททรชาดก

๓. มักกฏชาดก ๔. ทุพภิยมักกฏชาดก

๕. อาทิจจุปัฏฐานชาดก ๖. กฬายมุฏฐิชาดก

๗. ตินทุกชาดก ๘. กัจฉปชาดก

๙. สตธรรมชาดก ๑๐. ทุทททชาดก.