๓. มักกฏชาดก เล่ม ๒๗

ตาต มาณวโก เอโส ตาลมูลํ อปสฺสิโต

อคารกญฺจิทํ อตฺถิ หนฺท เทมสฺสคารกํ ฯ

คุณพ่อครับ มาณพนั่นมายืนพิงต้นตาลอยู่ อนึ่ง เรือนของเรานี้ก็มีอยู่ถ้ากระไร เราจะให้เรือนแก่มาณพนั้น.

มา โข ตํ ตาต ปกฺโกสิ ทูเสยฺย โน อคารกํ

เนตาทิสํ มุขํ โหติ พฺราหฺมณสฺส สุสีลิโนติ ฯ

มกฺกฏชาตกํ ตติยํ ฯ

ลูกเอ๋ย เจ้าอย่าเรียกมันมาเลย มันเข้ามาแล้ว จะพึงประทุษร้ายเรือนของเรา หน้าของพราหมณ์ผู้มีศีลบริสุทธิ์ หาเป็นเช่นนี้ไม่.

จบ มักกฏชาดกที่ ๓.