๙. สตธรรมชาดก เล่ม ๒๗

ตญฺจ อปฺปญฺจ อุจฺฉิฏฺฐํ ตญฺจ กิจฺเฉน โน อทา

โสหํ พฺราหฺมณชาติโก ยํ ภุตฺตํ ตมฺปิ อุคฺคตํ ฯ

อาหารที่เราบริโภค น้อยด้วย เป็นเดนด้วย อนึ่ง เขาให้แก่เราโดยยากเย็นเต็มที เราเป็นชาติพราหมณ์บริสุทธิ์ เพราะเหตุนั้น อาหารที่เราบริโภคเข้าไปแล้วจึงกลับออกมาอีก.

เอวํ ธมฺมํ นิรงฺกตฺวา โย อธมฺเมน ชีวติ

สตธมฺโมว ลาเภน ลทฺเธนาปิ น นนฺทตีติ ฯ

สตธมฺมชาตกํ นวมํ ฯ

ภิกษุใด ละทิ้งธรรมเสีย หาเลี้ยงชีพโดยไม่ชอบธรรม ภิกษุนั้น ก็ย่อมไม่เพลินด้วยลาภ แม้ที่ได้มาแล้ว เปรียบเหมือนสตธรรมมาณพ ฉะนั้น.

จบ สตธรรมชาดกที่ ๙.