๙. สตธรรมชาดก เล่ม ๒๗

{๒๐๖} [๒๐๖] บุคคลได้รับความสุขในที่ใด จะเป็นในบ้านหรือในป่าก็ตาม ที่นั้นย่อมเป็นที่เกิดเป็นที่เติบโตของคนที่รู้จักประโยชน์และ มิใช่ประโยชน์ได้ บุคคลจะพึงเป็นอยู่ได้ในที่ใด ก็พึงไปที่นั้น ไม่พึงเป็นผู้ให้ที่อยู่ฆ่าเสีย

๙. สตธัมมชาดก (๑๗๙)

ว่าด้วยตัวอย่างของผู้ใม่สันโดษ

(สตธัมมมาณพผู้เกิดในตระกูลพราหมณ์ชั้นสูงเดินทางร่วมกับบุตร จัณฑาลโพธิสัตว์ ได้บริโภคอาหารที่เป็นเดน จึงคร่ำครวญว่า)

{๒๐๗} [๒๐๗] อาหารที่เราบริโภคไปนั้นน้อยด้วย เป็นเดนด้วย และเขาให้ แก่เราอย่างยากเย็นเต็มที เรานั้นเกิดเป็นชาติพราหมณ์บริสุทธิ์ เพราะเหตุนั้น อาหารที่เราบริโภคเข้าไปจึงอาเจียนออกมา(พระบรมศาสดาทรงเล่าเรื่องชาดกนี้แล้วตรัสเตือนภิกษุทั้งหลายว่า)

{๒๐๘} [๒๐๘] ภิกษุใดละทิ้งธรรม หาเลี้ยงชีพโดยไม่ชอบธรรม ภิกษุนั้นย่อมไม่ยินดีด้วยลาภแม้ที่ได้มาแล้ว ดังเช่นสตธัมมมาณพฉะนั้น

๑๐. ทุทททชาดก (๑๘๐)

ว่าด้วยคติของคนดีคนชั่ว

(พระฤๅษีโพธิสัตว์กล่าวสรรเสริญทานที่ให้ด้วยจิตเลื่อมใสว่ามีผล มาก แล้วอนุโมทนาว่า)

{๒๐๙} [๒๐๙] เมื่อสัตบุรุษทั้งหลายให้สิ่งของที่ให้ได้ยาก ทำกรรมที่ทำได้ยากอยู่ อสัตบุรุษทั้งหลายย่อมทำตามไม่ได้ สภาวะของสัตบุรุษ ทำตามได้ยาก{๒๑๐} [๒๑๐] เพราะเหตุนั้น คติจากโลกนี้ของสัตบุรุษและอสัตบุรุษจึงต่าง กันอสัตบุรุษย่อมไปสู่นรกสัตบุรุษย่อมมีสวรรค์เป็นที่ไป ในเบื้องหน้า

จบ กัลยาณธัมมวรรคที่ ๓

รวมชาดกที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. กัลยาณธัมมชาดก ๒. ทัททรชาดก

๓. มักกฏชาดก ๔. ทุพภิยมักกฏชาดก

๕. อาทิจจุปัฏฐานชาดก ๖. กฬายมุฏฐิชาดก

๗. ตินทุกชาดก ๘. กัจฉปชาดก

๙. สตธัมมชาดก ๑๐. ทุทททชาดก