๕. นันทุตตราเถรีคาถา เล่ม ๒๖

๕ อคฺคึ จนฺทญฺจ สุริยญฺจ ๒ เทวตา จ นมสฺสิหํ

นทีติตฺถานิ คนฺตฺวาน อุทกํ โอรุหามิหํ ฯ

พหูวตสมาทานา อฑฺฒํ สีสสฺส โอลิขึ

ฉมาย เสยฺยํ กปฺเปมิ รตฺติภตฺตํ น ภุญฺชิหํ ฯ

วิภูสมณฺฑนรตา นฺหาปนจฺฉาทเนหิ จ

อุปกาสึ อิมํ กายํ กามราเคน อทฺธิตา ๑ ฯพ

ตโต สทฺธํ ลภิตฺวาน ปพฺพชึ อนคาริยํ

ทิสฺวา กายํ ยถาภูตํ กามราโค สมูหโต ฯ

สพฺเพ ภวา สมุจฺฉินฺนา อิจฺฉา จ ปตฺถนา ปิ จ

สพฺพโยควิสํยุตฺตา สนฺตึ ปาปุณึ เจตโส ฯ

นนฺทุตฺตรา เถรี ฯ

๑ ม. สุนฺทฺรีนนฺทา ฯ ๓ ม. ยุ. สูริยญฺจ ฯ

เมื่อก่อนเราไหว้ไฟ พระจันทร์ พระอาทิตย์และเทวดา ไปสู่ท่าน้ำแล้วลงดำน้ำ เราสมาทานวัตรเป็นอันมาก โกนศีรษะเสียครึ่งหนึ่ง นอนแผ่นดิน ไม่กินข้าวในกลางคืน แต่ยินดีในการประดับตบแต่ง บำรุงร่างกายนี้ ด้วยกายอาบน้ำ และนวดฟั่นขัดสี เป็นผู้ถูกกามราคะครอบแล้ว ต่อมาเราได้ศรัทธาในพระศาสนา ออกบวชเป็นบรรพชิต เราพิจารณาเห็นกายตามความเป็นจริงแล้ว จึงถอนกามราคะเสียได้ ตัดภพความอยาก และความปรารถนาทั้งปวง ไม่เกาะเกี่ยวด้วยกิเลสเครื่องประกอบทุกอย่าง บรรลุถึงความสงบใจแล้ว.