๑๐. ปฏาจาราเถรีคาถา เล่ม ๒๖

๑๐ นงฺคเลหิ กสํ เขตฺตํ พีชานิ ปวปํ ฉมา

ปุตฺตทารานิ โปเสนฺตา ธนํ วินฺทนฺติ มาณวา ฯ

กิมหํ สีลสมฺปนฺนา สตฺถุ สาสนการิกา

นิพฺพานํ นาธิคจฺฉามิ อกุสีตา อนุทฺธตา ฯ

ปาเท ปกฺขาลยิตฺวาน อุทเกสุ กโรมหํ

ปาโททกญฺจ ทิสฺวาน ถลโต นินฺนมาคตํ

ตโต จิตฺตํ สมาเธสึ ๑ อสฺโส ๒ ภโทฺรว ชานิโย ฯ

ตโต ทีปํ คเหตฺวาน วิหารํ ปาวิสึ อหํ

เสยฺยํ โอโลกยิตฺวาน มญฺจกมฺหิ อุปาวิสึ ฯ

ตโต สูจึ คเหตฺวาน วฏฺฏึ โอกสฺสยามหํ

ปชฺโชตสฺเสว ๓ นิพฺพานํ วิโมกฺโข อหุ เจตโส ฯ

ปฏาจารา ฯ

๑ ม. อญฺชลึ ฯ ยุ. ปญฺชลี ฯ ๒ ยุ. ปสวึ ฯ ๓ โป. ม. วตายํ อุปาสโก ฯ

ยุ. สปฺปญฺโญ วตายมุปาสโก ฯ ๔ ม. วิปฺปมุตฺตาย ฯ ๕ ม. ภทฺทา กุณฺฑลเกสา ฯ

มาณพทั้งหลายไถนาด้วยไถ หว่านพืชลงบนแผ่นดิน หาทรัพย์เลี้ยงบุตรภรรยา เราเป็นผู้สมบูรณ์ด้วยศีล ทำตามคำสั่งสอนของพระศาสดาไม่เกียจคร้าน ไม่มีใจฟุ้งซ่าน เหตุไรจึงจะไม่บรรลุนิพพาน เราล้างเท้าเห็นน้ำล้างเท้าไหลมาแต่ที่ดอนสู่ที่ลุ่ม กระทำให้เป็นนิมิต แต่นั้นทำจิตให้เป็นสมาธิ เหมือนม้าอาชาไนยที่ดี อันนายสารถีฝึกแล้วโดยง่ายฉะนั้น ลำดับนั้น เราถือประทีปเข้าไปยังวิหารตรวจดูที่นอนแล้วขึ้นบนเตียง ลำดับนั้น เราจับเข็มหมุนไส้ลง พอไฟดับความหลุดพ้นแห่งใจได้มีแล้ว.