๑. อัญญตราภิกษุณีเถรีคาถา เล่ม ๒๖

๑ ปณฺณวีสติ วสฺสานิ ยโต ปพฺพชิตา อหํ

อจฺฉราสงฺฆาตมตฺตมฺปิ ๒ จิตฺตสฺสุปสมชฺฌคํ ฯ

อลทฺธา เจตโส สนฺตึ กามราเคนวสฺสุตา

พาหา ปคฺคยฺห กนฺทนฺตี วิหารํ ปาวิสึ อหํ ฯ

สา ภิกฺขุนึ อุปาคจฺฉึ ยา เม สทฺธายิกา อหุ

สา เม ธมฺมมเทเสสิ ขนฺธายตนธาตุโย ฯ

ตสฺสา ธมฺมํ สุณิตฺวาน เอกมนฺเต อุปาวิสึ

ปุพฺเพนิวาสํ ชานามิ ทิพฺพจกฺขุํ วิโสธิตํ ฯ

เจโต ปริจฺจญาณญฺจ โสตธาตุ วิโสธิตา

อิทฺธิปิ เม สจฺฉิกตา ปตฺโต เม อาสวกฺขโย

ฉ เมภิญฺญา ๑ สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ ฯ

อญฺญตรา ภิกฺขุนี อปญฺญาตา ฯ

๑ ม. ภทฺทากาปิลานี ฯ ยุ. ภทฺทากปฺปิลานี ฯ ๒ ม. นาจฺฉรา ฯ

ตั้งแต่เราบวชมาตลอด ๒๕ ปี ยังไม่ประสบความสงบจิต แม้ชั่วเวลาลัดนิ้วมือหนึ่งเลย เราไม่ได้ความสงบจิต มีจิตชุ่มแล้วด้วยกามราคะประคองแขนทั้งสองคว่ำครวญเดินเข้าไปสู่วิหาร เราได้เข้าไปหาพระภิกษุณีผู้ที่เราควรเชื่อถือ พระภิกษุณีนั้นได้แสดงธรรม คือขันธ์ อายตนะและธาตุแก่เรา เราฟังธรรมของภิกษุณีนั้นแล้ว เข้าไปนั่ง ณ ที่ควรแห่งหนึ่ง ย่อมรู้ระลึกชาติก่อนๆ ได้ ทิพยจักษุเราชำระให้หมดจดแล้วเจโตปริยญาณและโสตธาตุเราชำระให้หมดจดแล้ว แม้ฤทธิ์เราก็ทำให้แจ้งแล้ว เราได้บรรลุธรรมเป็นที่สิ้นอาสวะแล้ว ทำให้แจ้งอภิญญา ๖แล้ว ทำคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเสร็จแล้ว.