๑. อุตตรเถรคาถา เล่ม ๒๖

๓. ตติยวรรค

๑. อุตตรเถรคาถา

สุภาษิตชี้ผลการปฏิบัติธรรม

นัยว่า ท่านพระอุตตรเถระได้ภาษิตคาถาไว้ ๒ คาถาอย่างนี้ว่า

{๒๗๘}[๑๖๑] ขันธ์ทั้งหลายเรากำหนดรู้แล้ว ตัณหาเราถอนขึ้นได้แล้ว โพชฌงค์เราเจริญแล้ว ความสิ้นไปแห่งอาสวะ เราบรรลุแล้ว[๑๖๒] ครั้นเรากำหนดรู้ขันธ์ทั้งหลายแล้ว ถอนตัณหาดุจตาข่ายได้แล้ว เจริญโพชฌงค์แล้ว ก็จักเป็นผู้ไม่มีอาสวะ นิพพานไป

๒. ภัททชิเถรคาถา

สุภาษิตชมปราสาททอง

นัยว่า ท่านพระภัททชิเถระได้ภาษิตคาถาไว้ ๒ คาถาอย่างนี้ว่า

{๒๗๙}[๑๖๓] พระเจ้ามหาปนาทะนั้นทรงมีปราสาททองกว้าง ๑๖ ชั่ว ธนูตก สูง ๑,๐๐๐ ชั่วลูกธนูตก[๑๖๔] มี ๑,๐๐๐ ชั้น ๑๐๐ หอคอย มีธงทิวปลิวสลอน สำเร็จขึ้นด้วยแก้วมณีสีเขียว ในปราสาทนั้นมีนางรำ ๖,๐๐๐ นาง แบ่งเป็น ๗ กลุ่ม ฟ้อนรำอยู่