arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา ทุกนิบาต · วรรคที่ ๓

๖. ปุณณมาสเถรคาถา เล่ม ๒๖

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๘๓ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๖/๑๐ ในวรรคที่ ๓มี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

_______

๖. ปุณฺณมาสตฺเถรคาถา

๖. ปุณณมาสเถรคาถา

ภาษิตของพระปุณณมาสเถระ

(พระปุณณเถระเมื่อจะแสดงธรรมแก่ภรรยาเก่า จึงได้กล่าว ๒ คาถาไว้ดังนี้ว่า)

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา ทุกนิบาต วรรคที่ ๓ ปุณณมาสเถรคาถา (ฉบับหลวง เล่ม ๒๖ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๖ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๖)

บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๖ หน้า ๒๙๗–๒๙๗ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๖ หน้า ๓๕๙–๓๖๐

บาลี (มหาจุฬาฯ)

ปญฺจ นีวรเณ หิตฺวา โยคกฺเขมสฺส ปตฺติยา

ธมฺมาทาสํ คเหตฺวาน ญาณทสฺสนมตฺตโน.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

เราละนิวรณ์ ๕ เพื่อบรรลุนิพพาน

ซึ่งเป็นแดนเกษมจากโยคะแล้ว

ถือเอาแว่นส่องธรรม คือญาณทัสสนะสำหรับตน

เชิงอรรถ (ไทย (มหาจุฬาฯ ๒))
  1. ๑นิวรณ์ ๕ สิ่งที่กั้นจิตไม่ให้ก้าวหน้าในคุณธรรม ๕ ประการ คือ (๑) กามฉันทะ ความพอใจในกาม (๒) พยาบาท ความคิดร้าย (๓) ถีนมิทธะ ความหดหู่และเซื่องซึม (๔) อุทธัจจกุกกุจจะ ความฟุ้งซ่าน และร้อนใจ (๕) วิจิกิจฉา ความลังเลสงสัย (องฺ. ปญฺจก. ๒๒/๕๑/๕๙)
บาลี (มหาจุฬาฯ)

ปจฺจเวกฺขึ อิมํ กายํ สพฺพํ สนฺตรพาหิรํ

อชฺฌตฺตญฺจ พหิทฺธา จ ตุจฺโฉ กาโย อทิสฺสถาติ.

ปุณฺณมาโส เถโร.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

พิจารณาดูร่างกายนี้ทั่วทั้งภายในภายนอก

ร่างกายของเราได้ปรากฏเป็นสภาพว่างเปล่า

ทั้งภายในและภายนอก

จบ ๖. ปุณณมาสเถรคาถา