๕. วีตโสกเถรคาถา เล่ม ๒๖

เกเส เม โอลิขิสฺสนฺติ กปฺปโก อุปสงฺกมิ

ตโต อาทาสมาทาย สรีรํ ปจฺจเวกฺขิสํ.

ช่างกัลบกเข้ามาหาเรา ด้วยคิดว่า จักตัดผมของเรา

เราจึงรับเอากระจกจากช่างกัลบกนั้นมาส่องดูร่างกาย

ตุจฺโฉ กาโย อทิสฺสิตฺถ อนฺธกาโร (๑) ตโม พฺยคา

สพฺเพ โจฬา สมุจฺฉินฺนา นตฺถิทานิ ปุนพฺภโวติ.

วีตโสโก เถโร.

ร่างกายได้ปรากฏเป็นสภาพว่างเปล่า

ความบอด ความมืดได้สิ้นไป

กิเลสดุจผ้าขี้ริ้วทั้งปวง เราตัดขาดด้วยดีแล้ว

บัดนี้ ไม่มีการเกิดอีก