๗. นันทกเถรคาถา เล่ม ๒๖

ยถาปิ ภทฺโท อาชญฺโญ ขลิตฺวา ปติติฏฺฐติ

ภิยฺโย ลทฺธาน สํเวคํ อทีโน วหเต ธุรํ.

โคอาชาไนยที่ดี พลาดล้มแล้วลุกขึ้นยืนใหม่ได้

ได้ความสังเวชอย่างยิ่งแล้ว ไม่ท้อถอย นำภาระต่อไปได้ ฉันใด

เอวํ ทสฺสนสมฺปนฺนํ สมฺมาสมฺพุทฺธสาวกํ

อาชานียํ มํ ธาเรถ ปุตฺตํ พุทฺธสฺส โอรสนฺติ.

นนฺทโก เถโร.

ท่านทั้งหลายจงทรงจำข้าพเจ้าไว้ว่า

เป็นอาชาไนยสมบูรณ์ด้วยทัศนะ

เป็นสาวกของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า

เป็นบุตรซึ่งเกิดแต่พระอุระของพระพุทธเจ้า ฉันนั้น