arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา ทุกนิบาต · วรรคที่ ๑

๘. สุราธเถรคาถา เล่ม ๒๖

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๖๕ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๘/๑๐ ในวรรคที่ ๑มี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา ทุกนิบาต วรรคที่ ๑ สุราธเถรคาถา (ฉบับหลวง เล่ม ๒๖ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๖ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๖)

ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๒๖ หน้า ๓๘๒–๓๘๒

หน้า ๓๘๒

๘. สุราธเถรคาถา

สุภาษิตเกี่ยวกับผู้ปฏิบัติถูกต้อง

นัยว่า ท่านพระสุราธเถระได้ภาษิตคาถาไว้ ๒ คาถาอย่างนี้ว่า

{๒๖๕}[๑๓๕] ชาติของเราสิ้นแล้ว คำสั่งสอนของพระชินเจ้าเราอยู่จบแล้ว ข่ายคือทิฏฐิและอวิชชาเราละได้แล้ว ตัณหา ที่นำไปสู่ภพเราถอนได้แล้ว[๑๓๖] เราออกจากเรือนมาบวชเป็นบรรพชิตเพื่อประโยชน์ใด ประโยชน์นั้นเราได้บรรลุแล้ว ความสิ้นสังโยชน์ทั้งปวง เราก็ได้บรรลุแล้ว

๙. โคตมเถรคาถา

สุภาษิตเตือนไม่ให้ติดตาม

นัยว่า ท่านพระโคตมเถระได้ภาษิตคาถาไว้ ๒ คาถาอย่างนี้ว่า

{๒๖๖}[๑๓๗] มุนีเหล่าใดไม่พัวพันในหญิงทั้งหลายผู้ที่จะต้องรักษาดูแล กันอยู่ทุกเมื่อ เป็นที่หาคำสัตย์ได้ยากนัก มุนีเหล่านั้น ย่อมนอนหลับเป็นสุข[๑๓๘] ดูก่อนกาม เราประพฤติพรหมจรรย์เพื่อฆ่าท่าน บัดนี้ เราไม่เป็นหนี้ท่านอีก บัดนี้ เราไปถึงนิพพานซึ่งเป็นที่ที่ไปแล้วไม่เศร้าโศก

เชิงอรรถ (ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙))
  1. ๑ชาติ ในที่นี้หมายถึงภพหรือความบังเกิดในภพ (ขุ.เถร.อ. ๑/๓๙๔)

จบ ๘. สุราธเถรคาถา