arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา ทุกนิบาต · วรรคที่ ๑

๗. ราธเถรคาถา เล่ม ๒๖

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๖๔ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๗/๑๐ ในวรรคที่ ๑มี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

๗. ราธตฺเถรคาถา

๗. ราธเถรคาถา

ภาษิตของพระราธเถระ

(พระราธเถระเมื่อจะชมเชยภาวนา จึงได้กล่าว ๒ คาถาไว้ดังนี้ว่า)

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา ทุกนิบาต วรรคที่ ๑ ราธเถรคาถา (ฉบับหลวง เล่ม ๒๖ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๖ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๖)

บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๖ หน้า ๒๙๑–๒๙๑ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๖ หน้า ๓๕๐–๓๕๐

บาลี (มหาจุฬาฯ)

ยถา อคารํ ทุจฺฉนฺนํ วุฏฺฐิ สมติวิชฺฌติ

เอวํ อภาวิตํ จิตฺตํ ราโค สมติวิชฺฌติ.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

เรือนที่มุงไม่ดี ฝนย่อมรั่วรดได้ ฉันใด

จิตที่ไม่ได้อบรม ราคะย่อมรั่วรดได้ ฉันนั้น

บาลี (มหาจุฬาฯ)

ยถา อคารํ สุจฺฉนฺนํ วุฏฺฐิ น สมติวิชฺฌติ

เอวํ สุภาวิตํ จิตฺตํ ราโค น สมติวิชฺฌตีติ.

ราโธ เถโร.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

เรือนที่มุงดีแล้ว ฝนย่อมรั่วรดไม่ได้ ฉันใด

จิตที่อบรมดีแล้ว ราคะก็รั่วรดไม่ได้ ฉันนั้น

จบ ๗. ราธเถรคาถา