๑๐. วสภเถรคาถา เล่ม ๒๖

๑๐ ปุพฺเพ หนติ อตฺตานํ ปจฺฉา หนติ โส ปเร

สุหตํ หนฺติ อตฺตานํ วีตํเสเนว ปกฺขิมา ฯ

น พฺราหฺมโณ พหิวณฺโณ อนฺโตวณฺโณ หิ พฺราหฺมโณ

ยสฺมึ ปาปานิ กมฺมานิ ส เว กโณฺห สุชมฺปตีติ ฯ

วสโภ เถโร ฯ

อุทฺทานํ

อุตฺตโร เจว ปิณฺโฑโล วลฺลิโย ตีริโย อิสิ

อชิโน จ เมฬชิโน ราโธ สุราโธ โคตโมปิ จ

วสเภน อิเม โหนฺติ ทส เถรา มหิทฺธิกาติ ฯ

วคฺโค ปฐโม ฯ

บุคคลผู้ลวงโลกย่อมฆ่าตนก่อน ภายหลังจึงฆ่าผู้อื่น บุคคลผู้ลวงโลกนั้นย่อมฆ่าตนได้ง่ายดาย เหมือนนายพรานนกที่หาอุบายฆ่านก และทำตนให้ได้รับความทุกข์ในอบายภูมิ ฉะนั้น บุคคลผู้ลวงโลกนั้นไม่ใช่พราหมณ์เพียงแต่มีเพศเหมือนพราหมณ์ในภายนอกเท่านั้น เพราะพราหมณ์มีเพศอยู่ภายใน บาปกรรมทั้งหลายมีในบุคคลใด บุคคลนั้นเป็นคนดำ ดูกร

ท้าวสุชัมบดี ขอจงทรงทราบอย่างนี้.

____________________________

ในวรรคนี้รวมพระเถระได้ ๑๐ องค์ คือ

๑. พระอุตตรเถระ ๒. พระปิณโฑลภารทวาชเถระ

๓. พระวัลลิยเถระ ๔. พระคังคาตีริยเถระ

๕. พระอชินเถระ ๖. พระเมฬชินเถระ

๗. พระราธเถระ ๘. พระสุราธเถระ

๙. พระโคตมเถระ ๑๐. พระวสภเถระ ล้วนมีมหิทธิฤทธิ์.

จบ วรรคที่ ๑