๑๐. วสภเถรคาถา เล่ม ๒๖

ปุพฺเพ หนติ อตฺตานํ ปจฺฉา หนติ โส ปเร

สุหตํ หนฺติ อตฺตานํ วีตํเสเนว ปกฺขิมา.

บุคคลผู้ลวงโลกย่อมฆ่าตนก่อน ภายหลังจึงฆ่าผู้อื่น

บุคคลผู้ลวงโลกนั้นย่อมฆ่าตนได้ง่าย

เหมือนนายพรานนกหาอุบายฆ่านกด้วยนกต่อ

น พฺราหฺมโณ พหิวณฺโณ อนฺโตวณฺโณ หิ พฺราหฺมโณ

ยสฺมึ ปาปานิ กมฺมานิ ส เว กโณฺห สุชมฺปตีติ.

วสโภ เถโร. วคฺโค ปฐโม. ตสฺสุทฺทานํ

อุตฺตโร เจว ปิณฺโฑโล วลฺลิโย ตีริโย อิสิ

อชิโน จ เมฬชิโน ราโธ สุราโธ โคตโมปิ จ

วสเภน อิเม โหนฺติ ทส เถรา มหิทฺธิกาติ.

ท่านสุชัมบดี บุคคลผู้มีวรรณะภายนอก ไม่ชื่อว่าเป็นพราหมณ์

เพราะพราหมณ์ต้องมีวรรณะภายใน

ผู้ใดมีกรรมชั่ว ผู้นั้นแลเป็นคนชั้นต่ำ

ปฐมวรรค จบ

รวมเรื่องพระเถระที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. พระอุตตรเถระ ๒. พระปิณโฑลภารทวาชเถระ

๓. พระวัลลิยเถระ ๔. พระคังคาตีริยเถระ

๕. พระอชินเถระ ๖. พระเมฬชินเถระ

๗. พระราธเถระ ๘. พระสุราธเถระ

๙. พระโคตมเถระ ๑๐. พระวสภเถระ ล้วนมีฤทธิ์มาก