arnon.worldSign in

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา ทุกนิบาต · วรรคที่ ๕

๑. กุมารกัสสปเถรคาถา เล่ม ๒๖

Text layerBuddha’s wordsItems ๒๙๘ (Royal Thai)1/9 in วรรคที่ ๕4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา ทุกนิบาต วรรคที่ ๕ กุมารกัสสปเถรคาถา (Royal Thai Volume 26 · Mahachula Volume 26 · Mahamakut Volume 51 · Chaloem Phrakiat Volume 26)

ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 26, pp. 402–402

Page 402

๕. ปัญจมวรรค

๑. กุมารกัสสปเถรคาถา

สุภาษิตสรรเสริญพระรัตนตรัย

นัยว่า ท่านพระกุมารกัสสปเถระได้ภาษิตคาถาไว้ ๒ คาถาอย่างนี้ว่า

{๒๙๘}[๒๐๑] น่าอัศจรรย์จริงหนอ พระพุทธเจ้า พระธรรม และ พระคุณสมบัติของพระศาสดาของเราทั้งหลาย ซึ่งเป็นที่ ที่พระสาวกจักทำให้แจ้งซึ่งธรรมเช่นนี้[๒๐๒] อุปาทานขันธ์ ๕ ในอสงไขยกัปสิ้นสุดแล้ว ร่างกายนี้เป็นชาติสุดท้าย เป็นที่สุดแห่งอุปาทานขันธ์เหล่านั้น การเวียนเกิดและเวียนตายก็เป็นครั้งสุดท้าย บัดนี้ภพใหม่ ไม่มีอีกต่อไป

๒. ธัมมปาลเถรคาถา

สุภาษิตแสดงชีวิตไม่ไร้ประโยชน์

นัยว่า ท่านพระธัมมปาลเถระได้ภาษิตคาถาไว้ ๒ คาถาอย่างนี้ว่า

{๒๙๙}[๒๐๓] ภิกษุหนุ่มรูปใดแลเพียรพยายามอยู่ในพระพุทธศาสนา ภิกษุรูปนั้นแหละชื่อว่าผู้ตื่นอยู่ในหมู่ผู้หลับไหลทั้งหลาย ชีวิตของเธอไม่ไร้ประโยชน์

Footnotes (ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙))
  1. ๑อสงไขยกัป หมายถึงมหากัปที่กำหนดนับไม่ได้ (ขุ.เถร.อ. ๑/๕๐๑)

End of ๑. กุมารกัสสปเถรคาถา