๑๐. วัฑฒมานเถรคาถา เล่ม ๒๖

๑๐. วัฑฒมานเถรคาถา

สุภาษิตเกี่ยวกับสติ

นัยว่า ท่านพระวัฑฒมานเถระได้ภาษิตคาถานี้ไว้อย่างนี้ว่า

{๑๗๗}[๔๐] คนที่ถูกแทงด้วยหอกย่อมรีบพยายามถอนออก หรือเมื่อถูกไฟไหม้ที่ศีรษะย่อมรีบพยายามดับ ฉันใด ภิกษุก็พึง เป็นผู้มีสติรีบเพื่อละความกำหนัดยินดีในภพอยู่ ฉันนั้น

จบ จตุตถวรรค

รวมพระเถระที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. พระคหุรตีริยเถระ ๒. พระสุปปิยเถระ

๓. พระโสปากเถระ ๔. พระโปสิยเถระ

๕. พระสามัญญกานิเถระ ๖. พระกุมาปุตตเถระ

๗. พระกุมาปุตตเถรสหายกเถระ ๘. พระควัมปติเถระ

๙. พระติสสเถระ ๑๐. พระวัฑฒมานเถระ

๕. ปัญจมวรรค

๑. สิริวัฑฒเถรคาถา

สุภาษิตเกี่ยวกับการเจริญฌาน

นัยว่า ท่านพระสิริวัฑฒเถระได้ภาษิตคาถานี้ไว้อย่างนี้ว่า

{๑๗๘}[๔๑] สายฟ้าแลบย่อมตกไปตามช่องภูเขาเวภาระ และภูเขาปัณฑวะ ฉันใด ภิกษุผู้เป็นบุตรแห่งพระพุทธเจ้าผู้คงที่ ไม่มีผู้เปรียบปาน ย่อมอยู่ตามช่องแห่งภูเขาเจริญฌานอยู่ ฉันนั้น

๒. ขทิรวนิยเถรคาถา

สุภาษิตเกี่ยวกับการมีสติเฉพาะหน้า

นัยว่า ท่านพระขทิรวนิยเถระ ได้ภาษิตคาถานี้ไว้อย่างนี้ว่า

{๑๗๙}[๔๒] ดูก่อนสามเณรหลา สามเณรอุปหลา สามเณรสีสุปหลา เธอทั้งสามจงมีสติเฉพาะหน้าอยู่ พระสารีบุตรผู้เป็นลุง ของพวกเธอ ผู้มีปัญญาว่องไวดังนายขมังธนูผู้ชำนาญ ยิงปลายขนทราย มาถึงแล้ว