พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต · วรรคที่ ๔
๑. คหุรตีริยเถรคาถา เล่ม ๒๖
Text layerBuddha’s wordsItems ๑๖๘ (Royal Thai)1/10 in วรรคที่ ๔4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability
_______
๔. จตุตฺถวคฺค
๑. คหุรตีริยตฺเถรคาถา
๔. จตุตถวรรค
หมวดที่ ๔
๑. คหุรตีริยเถรคาถา
ภาษิตของคหุรตีริยเถระ
ทราบว่า ท่านพระคหุรตีริยเถระได้กล่าวคาถาไว้ดังนี้ว่า
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต วรรคที่ ๔ คหุรตีริยเถรคาถา (Royal Thai Volume 26 · Mahachula Volume 26 · Mahamakut Volume 50 · Chaloem Phrakiat Volume 26)
บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 26, pp. 265–265 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 26, pp. 314–314
ผุฏฺโฐ ฑํเสหิ มกเสหิ อรญฺญสฺมึ พฺรหาวเน
นาโค สงฺคามสีเสว สโต ตตฺราธิวาสเยติ.
คหุรตีริโย (๑) เถโร.
- 1ฉ.ม. คหฺวรตีริโย
บุคคลถูกเหลือบและยุงกัดในป่าใหญ่
พึงเป็นผู้มีสติอดกลั้นในอันตรายนั้น
เหมือนช้างในสงคราม
End of ๑. คหุรตีริยเถรคาถา