พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต · วรรคที่ ๒
๘. สิงคาลปิตาเถรคาถา เล่ม ๒๖
Text layerBuddha’s wordsItems ๑๕๕ (Royal Thai)8/10 in วรรคที่ ๒4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability
_______
๘. สิงฺคาลตฺเถรคาถา
๘. สิงคาลเถรคาถา
ภาษิตของพระสิงคาลเถระ
ทราบว่า ท่านพระสิงคาลเถระได้กล่าวคาถาไว้ดังนี้ว่า
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต วรรคที่ ๒ สิงคาลปิตาเถรคาถา (Royal Thai Volume 26 · Mahachula Volume 26 · Mahamakut Volume 50 · Chaloem Phrakiat Volume 26)
บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 26, pp. 262–263 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 26, pp. 309–309
อหุ พุทฺธสฺส ทายาโท ภิกฺขุ เภสกฬาวเน
เกวลํ อฏฺฐิสญฺญาย อผริ ปฐวึ อิมํ
มญฺเญหํ กามราคํ โส ขิปฺปเมว ปหียตีติ. (๑) สิงฺคาลปิตา เถโร.
- 1ฉ.ม. ปหิสฺสตีติ
ภิกษุอยู่ในป่าเภสกฬาวัน พิจารณาแผ่นดินคืออัตภาพนี้
ด้วยเข้าใจว่า เป็นกระดูกล้วน เป็นอารมณ์
ย่อมชื่อว่าเป็นทายาทของพระพุทธเจ้า
เราเข้าใจว่า ท่านรูปนั้นเห็นจะละกามราคะได้เร็วพลันแน่แท้
End of ๘. สิงคาลปิตาเถรคาถา