arnon.worldSign in

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต · วรรคที่ ๑๑

๒. เสตุจฉเถรคาถา เล่ม ๒๖

Text layerBuddha’s wordsItems ๒๓๙ (Royal Thai)2/10 in วรรคที่ ๑๑4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability

_______

๒. เสตุจฺฉตฺเถรคาถา

๒. เสตุจฉเถรคาถา

ภาษิตของพระเสตุจฉเถระ

ทราบว่า ท่านพระเสตุจฉเถระได้กล่าวคาถาไว้ดังนี้ว่า

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต วรรคที่ ๑๑ เสตุจฉเถรคาถา (Royal Thai Volume 26 · Mahachula Volume 26 · Mahamakut Volume 50 · Chaloem Phrakiat Volume 26)

บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 26, pp. 283–283 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 26, pp. 340–340

บาลี (มหาจุฬาฯ)

มาเนน วญฺจิตา เส สงฺขาเรสุ สงฺกิลิสฺสมานา เส

ลาภาลาเภน มถิตา สมาธึ นาธิคจฺฉนฺตีติ.

เสตุจฺโฉ เถโร.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ชนทั้งหลายที่ยังถูกมานะหลอกลวง

เศร้าหมองในสังขารทั้งหลาย

ถูกลาภและความเสื่อมลาภครอบงำได้

ย่อมบรรลุสมาธิไม่ได้

End of ๒. เสตุจฉเถรคาถา