๑๐. อุสภเถรคาถา เล่ม ๒๖

นคา นคคฺเคสุ สุสํวิรูฬฺหา

อุทคฺคเมเฆน นเวน สิตฺตา

วิเวกกามสฺส อรญฺญสญฺญิโน

ชเนติ ภิยฺโย อุสภสฺส กลฺยตนฺติ.

อุสโภ เถโร. วคฺโค เอกาทสโม. ตสฺสุทฺทานํ

เพลฏฺฐกานิ เสตุจฺโฉ พนฺธุโร ขิตโก อิสิ

มลิตวมฺโภ สุเหมนฺโต ธมฺมสํวโร ธมฺมสฏปิตา (๑)

สํฆรกฺขิตตฺเถโร จ อุสโภ จ มหามุนีติ.

พฤกษชาติทั้งหลายบนยอดเขาที่ฝนตกรดใหม่ ๆ

งอกงามเต็มที่แล้ว ย่อมให้เกิดภาวะที่จิตควรแก่ภาวนาเพิ่มขึ้นแก่

เราผู้ชื่อว่าอุสภะ ซึ่งยังต้องการความสงัด เห็นความสำคัญในป่า

เอกาทสมวรรค จบ

รวมเรื่องพระเถระที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. พระเพลัฏฐกานิเถระ ๒. พระเสตุจฉเถระ

๓. พระพันธุรเถระ ๔. พระขิตกเถระ

๕. พระมลิตวัมภเถระ ๖. พระสุเหมันตเถระ

๗. พระธรรมสังวรเถระ ๘. พระธรรมสฏปิตุเถระ

๙. พระสังฆรักขิตเถระ ๑๐. พระอุสภเถระ