พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต · วรรคที่ ๑๑
๓. พันธุรเถรคาถา เล่ม ๒๖
Text layerBuddha’s wordsItems ๒๔๐ (Royal Thai)3/10 in วรรคที่ ๑๑4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต วรรคที่ ๑๑ พันธุรเถรคาถา (Royal Thai Volume 26 · Mahachula Volume 26 · Mahamakut Volume 50 · Chaloem Phrakiat Volume 26)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 26, pp. 369–369
๓. พันธุรเถรคาถา
สุภาษิตชี้ลักษณะผู้อิ่มในรสพระธรรม
นัยว่า ท่านพระพันธุรเถระได้ภาษิตคาถานี้ไว้อย่างนี้ว่า
{๒๔๐}[๑๐๓] เราไม่มีความต้องการด้วยลาภคืออามิสนั้น เรามีความสุขพอแล้ว เป็นผู้อิ่มเอิบด้วยรสแห่งธรรม ครั้นได้ดื่มรส อันลํ้าเลิศเช่นนี้แล้ว จักไม่ขอทำความสนิทสนมกับรสอื่นอีก
๔. ขิตกเถรคาถา
สุภาษิตชี้ลักษณะกายที่มีปีติ
นัยว่า ท่านพระขิตกเถระได้ภาษิตคาถานี้ไว้อย่างนี้ว่า
{๒๔๑}[๑๐๔] กายของเราเบาจริงหนอ ทั้งยังมีปีติและสุขอย่างไพบูลย์ ถูกต้องแล้ว กายของเราลอยไปได้เหมือนนุ่นที่ถูกลมพัด ไปฉะนั้น
๕. มลิตวัมภเถรคาถา
สุภาษิตเกี่ยวกับที่อยู่อาศัยของบรรพชิต
นัยว่า ท่านพระมสิตวัมภเถระได้ภาษิตคาถานี้ไว้อย่างนี้ว่า
{๒๔๒}[๑๐๕] เราอยู่ในอาวาสใด แม้จะเหนื่อยหน่าย ก็จะอยู่ในอาวาสนั้น ไม่หลบไปไหน เราอยู่ในอาวาสใด เมื่อรื่นรมย์ใจ
End of ๓. พันธุรเถรคาถา