๕. อชินเถรคาถา เล่ม ๒๖

อปิ เจ โหติ เตวิชฺโช มจฺจุหายี อนาสโว

อปฺปญฺญาโตติ นํ พาลา อวชานนฺติ อชานกา.

ถึงแม้ว่าบุคคลจะมีวิชชา ๓ ละมัจจุราชได้ ไม่มีอาสวะ

คนพาลทั้งหลายที่ไม่มีความรู้ย่อมดูหมิ่นบุคคลนั้นว่า

เป็นผู้ไม่มีชื่อเสียง

โย จ โข อนฺนปานสฺส ลาภี โหตีธ ปุคฺคโล

ปาปธมฺโมปิ เจ โหติ โส เนสํ โหติ สกฺกโตติ.

อชิโน เถโร.

ส่วนบุคคลใดในโลกนี้เป็นผู้มักได้ข้าวและน้ำ

ถึงแม้ว่าบุคคลนั้นจะเป็นคนชั่วช้าเลวทราม

ก็เป็นที่สักการะนับถือของพวกเขา