พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา ทุกนิบาต · วรรคที่ ๑
๓. วัลลิยเถรคาถา เล่ม ๒๖
Text layerBuddha’s wordsItems ๒๖๐ (Royal Thai)3/10 in วรรคที่ ๑4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability
_______
๓. วลฺลิยตฺเถรคาถา
๓. วัลลิยเถรคาถา
ภาษิตของพระวัลลิยเถระ
(พระวัลลิยเถระเมื่อจะพยากรณ์พระอรหัต จึงได้กล่าว ๒ คาถาไว้ดังนี้ว่า)
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา ทุกนิบาต วรรคที่ ๑ วัลลิยเถรคาถา (Royal Thai Volume 26 · Mahachula Volume 26 · Mahamakut Volume 51 · Chaloem Phrakiat Volume 26)
บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 26, pp. 289–290 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 26, pp. 349–349
มกฺกโฏ ปญฺจทฺวารายํ กุฏิกายํ ปสกฺกิย (๑)
ทฺวาเรน อนุปริเยติ ฆฏฺฏยนฺโต มุหุํ มุหุํ
- 1ก. ปสกฺขิย
ลิงเข้าไปในกระท่อมมี ๕ ประตู
พยายามเวียนเข้าออกทางประตูเนือง ๆ
ติฏฺฐ มกฺกฏ มา ธาวิ น หิ เต ตํ ยถา ปุเร
นิคฺคหิโตสิ ปญฺญาย เนว ทูรํ คมิสฺสสีติ.
วลฺลิโย เถโร.
จงหยุดนิ่ง อย่าวิ่งไปนะเจ้าลิง
เพราะเจ้าอาศัยเรือนคืออัตภาพไม่ได้ เหมือนดังกาลก่อน
เจ้าถูกเราข่มไว้ด้วยปัญญาแล้ว จักไปไกลไม่ได้เลย
End of ๓. วัลลิยเถรคาถา